Επτά φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να εμπλακούν σε τροχαίο δυστύχημα έχουν όσοι υποφέρουν από αποφρακτική υπνική άπνοια σε σχέση με αυτούς που έχουν αντιμετωπίσει το πρόβλημα!
Αυτό επιβεβαιώνουν πρόσφατες επιστημονικές μελέτες, ενώ ταυτόχρονα επισημαίνουν ότι η αποφρακτική υπνική άπνοια εκτός από τις επιπτώσεις στην οδήγηση μπορεί ακόμη να επιφέρει:
Εγκεφαλικό επεισόδιο
Καρδιακή ανεπάρκεια- αρρυθμία,
Υψηλή πίεση
Διαβήτη
Κατάθλιψη
Μειωμένη απόδοση στην εργασία
Προβλήματα μνήμης
«Το σύνδρομο της αποφρακτικής υπνικής άπνοιας σύμφωνα με τις επιστημονικές μελέτες είναι πλέον μια σοβαρή πάθηση τόσο λόγω της αυξανόμενης επίπτωσής του, όσο και λόγω των σοβαρών συνεπειών που μπορεί να έχει στην υγεία και την ποιότητα ζωής των πασχόντων»αναφέρει ο διαπρεπής Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος κ Μηνάς Ν. Αρτόπουλος, υπεύθυνος του Τμήματος Χειρουργικής Τραχήλου-Θυρεοειδούς της ΩΡΛ κλινικής του «ΜΗΤΕΡΑ».
Η αποφρακτική άπνοια είναι η πιο συχνή διαταραχή (παρατεταμένη διακοπή)της αναπνοής κατά την διάρκεια του ύπνου και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων συνοδεύεται από έντονο ροχαλητό.
Εκτιμάται δε ότι το 6% των ενηλίκων πάσχει από την νόσο, με το 75% αυτών να παραμένει αδιάγνωστο!
Από τους πάσχοντες οι μισοί είναι υπέρβαροι. Σε αναλογία η νόσος ταλαιπωρεί έναν στους 25 είναι άνδρες και μία στις 50 γυναίκες μέσης ηλικίας.
Η νόσος δεν κάνει διακρίσεις καθώς πλήττει και τα παιδιά.
«Τα συμπτώματα της άπνοιας στα παιδιά συχνά γίνονται αντιληπτά από τους γονείς (ροχαλητό, θορυβώδης αναπνοή, ανήσυχος ύπνος), ενώ στους ενήλικες από τον σύντροφο τους» προσθέτει ο κ Αρτόπουλος.
Οι επιπτώσεις στα παιδιά είναι κι αυτές αρκετές σημαντικές καθώς προκαλεί:
Αναπτυξιακή καθυστέρηση λόγω μη έκλυσης της αναπτυξιακής ορμόνης τη νύχτα
Γνωστικές και μαθησιακές διαταραχές
Υπνηλία κατά την διάρκεια της ημέρας
Αίσθηση κόπωσης
Διάσπαση της προσοχής
Υπερκινητικότητα
ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ
«Αν κάποιος ενημερωθεί από τον σύντροφο του ότι κόβεται συχνά και παρατεταμένα η αναπνοή του κατά τη διάρκεια του ύπνου , ενώ ταυτόχρονα νιώθει κόπωση και υπνηλία κατά την διάρκεια της ημέρας θα πρέπει άμεσανα απευθυνθεί σε γιατρό Ω.Ρ.Λ»εξηγεί ο κ Αρτόπουλος και προσθέτει
« Η διάγνωση για τον αν κάποιος πάσχει από την νόσο μπορεί να γίνει εύκολα με την μελέτη ύπνου, η οποία γίνεται σε ειδικό εργαστήριο».
Κατά την διάρκεια της εξέτασης ο ασθενής κοιμάται συνδεδεμένος με καλώδια ώστε να ελέγχεται η οξυγόνωση του οργανισμού του και ο καρδιακός του ρυθμός.
Από τη μελέτη ύπνου βγαίνει αμέσως το συμπέρασμα ποιας βαρύτητας σύνδρομο έχει και τι πρέπει να γίνει για την αντιμετώπισή του.
Στα παιδιά συνήθως το πρόβλημα οφείλεταιστα λεγόμενα κρεατάκιακαι την υπερτροφία των αμυγδαλών. Αντιμετωπίζεται εύκολα με την αφαίρεσή τους με τις πλέον σύγχρονες μεθόδους, όπως το Laser, ραδιοσυχνότητες, XPSκτλ. Η διάρκεια της επέμβασης διαρκεί 20-30 λεπτά και το παιδί αυθημερόν επιστρέφει σπίτι του.
Στους ενήλικες μπορεί να οφείλεται σε:
Σκολίωση του ρινικού διαφράγματος
Υπερτροφία των ρινικών κογχών
Στενό φάρυγγα λόγω υπερτροφίας των αμυγδαλών, μακρά σταφυλή, υπερτροφία γλωσσικής αμυγδαλής κτλ.
Αντιμετωπίζεται με την διόρθωση του ρινικού διαφράγματος, τον καυτηριασμό των ρινικών κογχών ή με κογχοτομή και σταφυλο-φαρυγγο-υπερωιο-πλαστικη.
«Σε κάθε περίπτωση η αντιμετώπιση της νόσου εξαρτάται από τις ιδιαιτερότητες του κάθε ασθενή και της μεθόδου που θα επιλεγεί από κοινού με τον γιατρό για να απαλλαγεί από την εφιάλτη του ύπνου»καταλήγει ο κ Αρτόπουλος.
www.artopoulos.com.gr Τηλ 6937673736.
Κάθε χρόνο στις 7 Μαΐου η Αεροπορία Στρατού τιμά τη μνήμη των 38 ιπταμένων (χειριστών και μηχανικών), που έχασαν τη ζωή τους στην εκτέλεση του καθήκοντος.
Η 7η Μαΐου έχει επιλεγεί συμβολικά, διότι είναι η ημερομηνία υπογραφής του Π.Δ. 107/1998, περί συγκρότησης του Όπλου της Αεροπορίας Στρατού.
Πηγή: sansimera
Το έντονο ροχαλητό και η εμφάνιση άπνοιας κατά τον ύπνο μπορεί να σχετίζονται με την πρόωρη εκδήλωση άνοιας, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, που συνδέει για πρώτη φορά το ροχαλητό και την υπνική άπνοια με την πρόωρη έκπτωση των νοητικών και μνημονικών λειτουργιών.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ρικάρντο Οζόριο του Ιατρικού Κέντρου Langone του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Neurology" της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας, μελέτησαν 2.470 ανθρώπους ηλικίας 55 έως 90 ετών. Τα άτομα αυτά χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: όσοι είχαν Αλτσχάιμερ, όσοι βρίσκονταν στα πρώτα στάδια της ήπιας γνωστικής διαταραχής (που αποτελεί πρόδρομο της άνοιας και του Αλτσχάιμερ) και όσοι δεν εμφάνιζαν κανένα τέτοιο πρόβλημα.
Η μελέτη έδειξε ότι όσοι είχαν προβλήματα αναπνοής κατά τον ύπνο τους, όπως δυνατό ροχαλητό και περιόδους άπνοιας, διαγιγνώσκονταν με ήπια γνωστική διαταραχή ή Αλτσχάιμερ, πολύ νωρίτερα σε σχέση με τους ανθρώπους που δεν είχαν τέτοια αναπνευστικά προβλήματα στον ύπνο τους.
Συγκεκριμένα, όσοι δεν ανέπνεαν καλά στον ύπνο τους, ανέπτυσσαν ήπια γνωστική διαταραχή σε μέση ηλικία 77 ετών (έναντι 90 ετών για όσους ανέπνεαν κανονικά τα βράδια), ενώ επίσης εμφάνιζαν τη νόσο Αλτσχάιμερ σε μέση ηλικία 83 ετών (έναντι 88 όσων δεν είχαν νυχτερινά αναπνευστικά προβλήματα).
Σύμφωνα με τους ερευνητές, το ροχαλητό και η υπνική άπνοια είναι συνηθισμένα στους ηλικιωμένους, καθώς αφορούν πάνω από το μισό των ανδρών (52%) και πάνω από το ένα τέταρτο των γυναικών (26%).
Οι αμερικανοί επιστήμονες επεσήμαναν ότι όσοι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν ένα ειδικό μηχάνημα που τους επέτρεπε να κοιμούνται καλύτερα τα βράδια, εμφάνιζαν δέκα χρόνια αργότερα συμπτώματα ήπιας γνωστικής διαταραχής σε σχέση με όσους δεν είχαν καμία βοήθεια για το πρόβλημά τους.
Με το στόμα ανοιχτό άφησε όσους βρίσκονταν στην αίθουσα ένας 11χρονος.
Ο ανήλικος νεαρός από τη Νέα Υόρκη σχεδίασε έναν λεπτομερή παγκόσμιο χάρτη χρησιμοποιώντας τη μνήμη του!
Σχεδίασε ακόμα και μικροσκοπικά παράκτια νησιά, έχοντας για βοήθεια μόνο μια καρέκλα για να φτάνει στον πίνακα.

"Είναι ο γιος ενός καθηγητή της κόρης μου. Ήρθε στην τάξη και έκανε αυτό. Έμεινα με το στόμα ανοιχτό... ειδικά όντας πατέρας ενός παιδιού με παρόμοια χαρακτηριστικά", σημείωσε ο χρήστης του Reddit Bobitis.
Δεν έχει κατανοηθεί ακόμα πλήρως ο λόγος που ορισμένα άτομα με διαταραχές αυτιστικού φάσματος είναι ικανοί για απίστευτα κατορθώματα μέσω μνήμης.
Ορισμένοι ειδικοί, σύμφωνα με το Science Alert, πιστεύουν πως σχετίζεται με τις αλλαγές της αμυγδαλής και του ιππόκαμπου στον εγκέφαλο.
Πηγή: Metro
Η ίδια η προσπάθεια που κάνουμε, για να θυμηθούμε κάτι, ευθύνεται που ξεχνάμε τόσα άλλα πράγματα, σύμφωνα με μία νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, που έρχεται να φωτίσει ένα από τα μεγάλα μυστήρια: Γιατί οι άνθρωποι ξεχνάνε τόσο εύκολα από τον κωδικό πρόσβασης του παλιού υπολογιστή τους έως το όνομα ενός παλιού συμμαθητή τους;
Οι επιστήμονες των Πανεπιστημίων Κέμπριτζ και Μπέρμιγχαμ, με επικεφαλής την Μαρία Γουίμπερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευροεπιστήμης "Nature Neuroscience", σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης» και τη βρετανική «Ντέιλι Μέιλ», πραγματοποίησαν μία σειρά από πειράματα μνήμης με μία ομάδα 24 εθελοντών, καθώς και μαγνητική απεικόνιση του εγκεφάλου τους.
Οι ερευνητές, αφού αρχικά εντόπισαν τα διακριτά νευρωνικά «αποτυπώματα» συγκεκριμένων αναμνήσεων, διαπίστωσαν ότι η ενθύμηση κάποιου πράγματος οδηγεί στο να εξασθενεί η μνήμη άλλων «ανταγωνιστικών» πραγμάτων. Ουσιαστικά, ο εγκέφαλος καταπιέζει ενεργητικά άλλες μνήμες, προκειμένου να φέρει στο προσκήνιο κάποια συγκεκριμένη μνήμη. Η όλη διαδικασία αποκαλείται μηχανισμός «προσαρμοστικής απώλειας μνήμης».
Όπως είπε η Μαρία Γουίμπερ, «πολλοί άνθρωποι θα ξαφνιαστούν που θα ακούσουν ότι η ανάκληση κάποιων αναμνήσεων έχει και μία πιο σκοτεινή πλευρά, καθώς μας κάνει να ξεχνάμε άλλες μνήμες, καταπιέζοντας τες κυριολεκτικά». Με άλλα λόγια, το να ξεχνάμε δεν είναι μία παθητική διαδικασία, όπως πιστεύει ο περισσότερος κόσμος, αλλά μία ενεργητική διαδικασία.
Μέχρι σήμερα, οι επιστήμονες έχουν δύο βασικές θεωρίες: Η μία υποστηρίζει ότι οι παλαιότερες μνήμες δεν εξασθενούν, αλλά απλώς ″σκεπάζονται″ από νεότερες μνήμες (π.χ. το παλιό password από το καινούριο), ενώ, σύμφωνα με τη δεύτερη θεωρία, οι παλαιότερες μνήμες όντως εξασθενούν, όταν νέες ανταγωνιστικές μνήμες έρχονται να καταλάβουν τη θέση των πρώτων. Η νέα έρευνα φαίνεται να υποστηρίζει αυτή τη δεύτερη θεωρία.
Σύνδεσμος: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση:
http://www.nature.com/neuro/journal/vaop/ncurrent/full/nn.3973.html
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ