
Εβδομήντα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την τραγική 6η Αυγούστου 1945, όταν το αμερικανικό βομβαρδιστικό Enola Gay έριξε την πρώτη ατομική βόμβα στην Χιροσίμα της Ιαπωνίας.
Ενώπιον των 40.000 ανθρώπων που συμμετείχαν στην τελετή μνήμης στο πάρκο ειρήνης της Χιροσίμα, κοντά στο επίκεντρο της πυρηνικής επίθεσης, ο Σίνζο Άμπε έκανε έκκληση για παγκόσμιο πυρηνικό αφοπλισμό.Πλήθος κόσμου συνέρρευσε στο μνημείο της πόλης για την τελετή μνήμης στα θύματα, παρουσία του Ιάπωνα πρωθυπουργού, Σίνζο Άμπε.
Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε «αυτή η ατομική βόμβα δεν σκότωσε μόνο χιλιάδες ανθρώπους στη Χιροσίμα, αλλά προκάλεσε ανείπωτο πόνο στους επιζήσαντες».
«Σήμερα η Χιροσίμα έχει αναβιώσει και έχει γίνει μία πόλη πολιτισμού και ευημερίας. Εβδομήντα χρόνια μετά θέλω να ξαναδώσω έμφαση στην ανάγκη για παγκόσμια ειρήνη», υπογράμμισε ο Άμπε.
Τον ιάπωνα πρωθυπουργό και το δήμαρχο της Χιροσίμα, Καζούμι Ματούσι, ακολούθησε στην επίσημη τελετή μνήμης της Πέμπτης, η Αμερικανίδα πρέσβης στην Ιαπωνία, Κάρολιν Κένεντι.
Ο Ματούσι περιέγραψε τα πυρηνικά όπλα ως το «απόλυτο κακό», καλώντας παράλληλα, τον κόσμο να τους δώσει τέλος άπαξ και διά παντός.
«Δουλεύοντας με υπομονή και επιμονή να επιτευχθούν τα συστήματα αυτά θα είναι ζωτικής σημασίας, και θα απαιτήσει να προωθήσουμε σε όλο τον κόσμο το μονοπάτι της αληθινής ειρήνης, που αποκαλύφθηκε από τον ειρηνισμό του ιαπωνικού συντάγματος», είπε στην ομιλία του.
Η τελετή περιελάμβανε σιωπηρές προσευχές, απελευθέρωση περιστεριών και διακήρυξη ειρήνης.
Αργότερα μέσα στην ημέρα, χιλιάδες χάρτινα φαναράκια θα αφεθούν στα νερά του ποταμού Μοτογιάσου που διασχίζει την πόλη ως φόρο τιμής στα θύματα, συμβολίζοντας το ταξίδι στη μεταθανάτια ζωή.
6 Αυγούστου, 08.15 το πρωί το Enola Gay πλήττει τη Χιροσίμα
Η ατομική βόμβα της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι τρεις ημέρες αργότερα, στις 9 Αυγούστοτυ, θεωρείται ότι σηματοδότησαν το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Κόστισε όμως τουλάχιστον 140.000 ζωές στην πόλη.
Το αμερικανικό βομβαριδιστικό Enola Gay έριξε τη βόμβα ουρανίου, η οποία εξερράγη στα 600 μέτρα πάνω από την πόλη, στης 08.15 το πρωί, την 6η Αυγούστοτυ 1945.
Εκείνη την ημέρα σκοτώθηκαν 70.000 άνθρωποι. Πολλοί περισσότεροι πέθαναν από τραύματα που τούς προκάλεσε η δηλητηρίαση από τη ραδιενέργεια τις ημέρες, εβδομάδες και μήνες που ακολούθησαν.
Πολίτες σε ολόκληρη την Ιαπωνία τήρησαν ενός λεπτού σιγή τιμώντας την μαύρη αυτή επέτειο. Στη Χιροσίμα χτύπησε η καμπάνα στις 08.15 τοπική ώρα, ακριβώς την ώρα που το βομβαρδιστικό έπληξε το κέντρο της πόλης.
Η φετινή επέτειος συμπίπτει με το διχασμό στο εσωτερικό της Ιαπωνίας σχετικά με την έγκριση του Σίνζο Άμπε σε ένα αμιφλεγόμενο νομοσχέδιο που επεκτείνει τον ρόλο τους στρατού της χώρας διεθνώς.
ethnos.gr
"Αυτόν κάπου τον ξέρω", λέμε συχνά, αλλά συχνά γινόμαστε ρεζίλι επειδή δεν θυμόμαστε το όνομα κάποιου που θα έπρεπε να το ξέρουμε. Ωστόσο κανείς δεν φταίει γι’ αυτό. Επιστήμονες που μελετούν τις εγκεφαλικές λειτουργίες μάς... δικαιολογούν απόλυτα και μας λένε πως να θυμόμαστε τα ονόματα των άλλων καλύτερα.
Ο εγκέφαλος έχει μια συγκεκριμένη περιοχή –περίπου πίσω από τα αυτιά– η οποία είναι η "περιοχή αναγνώρισης προσώπων" (Fusiform Face Area). Η αναγνώριση ενός προσώπου λοιπόν είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από την μνήμη. Τα πρόσωπα δεν τα θυμόμαστε, αλλά τα αναγνωρίζουμε. Πρόκειται για μία εντελώς ξεχωριστή λειτουργία, τόσο έντονη, που μπορούμε να «βλέπουμε» πρόσωπα κι εκεί που δεν υπάρχουν, όπως στα σύννεφα ή στο φεγγάρι.Μια ομάδα επιστημόνων από τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο ανακάλυψαν τον τρόπο με τον οποίο δημιουργούνται οι αναμνήσεις στον εγκέφαλο.
Οι ερευνητές κατάφεραν για πρώτη φορά να εντοπίσουν τους ξεχωριστούς νευρώνες που «παίρνουν φωτιά» καθώς ο εγκέφαλος αποθηκεύει τις διάφορες εμπειρίες και πληροφορίες.
Η εντυπωσιακή αυτή ανακάλυψη, όπως γράφει δημοσίευμα της Daily Mail, μπορεί να βοηθήσει να εξηγηθεί καλύτερα η απώλεια μνήμης και να οδηγήσεις σε νέες μεθόδους για τη μάχη κατά του Αλτσχάιμερ και άλλων νευρολογικών ασθενειών.
Η συνεργασία των επιστημόνων από το πανεπιστήμιο του Leicester και του Medical Center αποκάλυψε πώς ενεργοποιείται ένας νευρώνας στον εγκέφαλο, όταν δημιουργείται μια νέα ανάμνηση.
«Είχαμε υποθέσει, ότι θα ήμασταν σε θέση να δούμε κάποιες αλλαγές στην πυροδότηση των νευρώνων» εξήγησε ο λέκτορας βιομηχανικής στο αγγλικό πανεπιστήμιο, Matias Ison.
«Όμως το εντυπωσιακό γεγονός, ήταν ότι αυτές οι αλλαγές ήταν δραματικές, με την έννοια ότι οι νευρώνες ήταν είτε πολύ σιωπηλοί, είτε πολύ δραστήριοι και αυτό συνέβαινε την ίδια στιγμή που συντελούνταν η διαδικασία της μάθησης».
Ειδικότερα, οι ερευνητές εστίασαν στους νευρώνες που βρίσκονται μια περιοχή γνωστή ως έσω κροταφικός λοβός, η οποία σχετίζονται με κάτι που είναι γνωστό ως «επεισοδιακή μνήμη».
Αυτό ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγραφεί η ικανότητα του εγκεφάλου να ανακαλεί συνειδητά εμπειρίες, γεγονότα και καταστάσεις.
Οι ερευνητές ελπίζουν, ότι η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο σχηματίζονται αυτού του είδους οι αναμνήσεις θα μπορούσε μια μέρα να βοηθήσει ασθενείς, οι οποίοι υποφέρουν από νευρολογικές διαταραχές, όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ.
Πηγή: newbeast.gr
Η υπερβολική εξάρτηση από την Google και τα smartphones προκαλεί «ψηφιακή αμνησία», καθώς οι άνθρωποι αγωνίζονται να θυμηθούν ακόμα και τον αριθμό του τηλεφώνου τους.
Σύμφωνα με μελέτη που έγινε από το UCL Ινστιτούτο Γνωστικής Νευροεπιστήμης, ο πληθυσμός του Ηνωμένου Βασιλείου υποφέρει από «ψηφιακή αμνησία», που προήλθε από υπερβολική εξάρτηση από smartphones και Google.
Οι μισοί από τους ενήλικες δεν θυμούνται τον αριθμό του τηλεφώνου του συντρόφου τους, ενώ το 71% δεν μπορεί να θυμηθεί τα παιδιά τους.
Πάνω από το μισό πληθυσμό των ερωτηθέντων από ηλικίες 16-24 ετών που συμμετείχαν στην έρευνα δήλωσε ότι στο smartphone τους βρίσκονται σχεδόν όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζουν ή να θυμούνται. ΄
Όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες όλο και περισσότεροι άνθρωποι αποθηκεύουν πληροφορίες επαφής και σημαντικές λεπτομέρειες μόνο στις ψηφιακές συσκευές τους. Αυτό έχει μακροπρόθεσμες επιπτώσεις για τη μνήμη μας.
Οι αριθμοί τηλεφώνου των ατόμων που έχουν μεγαλύτερη σημασία για εμάς είναι πλέον μόνο ένα κλικ μακριά, έτσι δεν μπαίνουμε πλέον στον κόπο να απομνημονεύουμε λεπτομέρειες.
Η Δρ Κάθριν Mills, παρομοίασε την πρόσβαση στο διαδίκτυο να ισοδυναμεί με το ηλεκτρικό ρεύμα και το τρεχούμενο νερό σε πολλές κοινωνίες.
Μια μελέτη της Microsoft, στις αρχές του έτους διαπίστωσε ότι από το 2000 στο μέσο άνθρωπο μειώθηκε η συναίσθηση προσοχής του κατά 12 δευτερόλεπτα.
Η Επιτροπή που διεξήγαγε τη μελέτη διαπίστωσε, ότι τα άτομα που καταναλώνουν περισσότερο χρόνο παρακολουθώντας τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και υιοθετούν την τεχνολογία σε μικρές ηλικίες, δεν είναι εύκολο να επικεντρωθεί η προσοχή τους παρατεταμένα σε κάτι που απαιτείται προσοχή.
Μάλιστα, έρευνα που διενεργήθηκε το 2012 διαπίστωσε ότι πολλά σχολεία φοβούνται ότι τα παιδιά έχουν μικρές απώλειες προσοχής και προτιμούν να περνούν το χρόνο τους σε συνδεδεμένα στο διαδίκτυο πατά να διαβάσουν ένα μυθιστόρημα.
Συγκεκριμένα, τα ¾ των εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, δήλωσε ότι η διάρκεια της προσοχής των παιδιών ήταν μικρότερη από ό, τι ποτέ, ενώ το 94% ισχυρίστηκε ότι οι μαθητές προτιμούν να χρησιμοποιούν το διαδίκτυο παρά να διαβάσουν.
e-typos.com