Αλλάζει άρδην ο χάρτης των δικαιωμάτων που απολαμβάνουν εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος, με δύο αποφάσεις-βόμβα του Αρείου Πάγου που ανατρέπουν πολλά από τα έως σήμερα νομικά κεκτημένα των ιδιωτικών υπαλλήλων.

Πλέον η ζυγαριά της Δικαιοσύνης γέρνει επικίνδυνα κατά των εργαζομένων, καθώς η σχετική νομολογία των δικαστηρίων που μέχρι τώρα τους προστάτευε σε περιπτώσεις εργατικών ατυχημάτων, σκληραίνει επικίνδυνα με τη βούλα του Αρείου Πάγου.

Και αυτό γιατί για πρώτη φορά με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ανοίγει ο δρόμος ώστε οι εργοδότες να διεκδικούν πλήρη αποζημίωση από τους εργαζομένους τους για ζημιές που μπορεί να λάβουν χώρα εν ώρα εργασίας. Παράλληλα, με άλλη δικαστική απόφαση του Αρείου Πάγου αναγνωρίζεται υψηλό ποσοστό συνυπαιτιότητας σε εργαζόμενο ο οποίος έχασε τη ζωή του και πάλι εν ώρα εργασίας, για τον θάνατό του! Οι δύο αποφάσεις προκαλούν ήδη τον σφοδρό αντίλογο καταξιωμένων νομικών, οι οποίοι με δημόσιες τοποθετήσεις τους τις χαρακτηρίζουν βαθιά αντεργατικές, αντικοινωνικές και αντίθετες με το αίσθημα δικαίου.

Ειδικότερα, η πρώτη απόφαση που εκδόθηκε από τον Αρειο Πάγο αφορά σε ατύχημα που είχε λάβει χώρα στην Ιταλία το καλοκαίρι του 2011 όταν οδηγός μεγάλης νταλίκας που μετέφερε (σε ψυγείο) γαλακτοκομικά προϊόντα, έχασε τον έλεγχο του οχήματός του, με αποτέλεσμα αυτό να εκτραπεί της πορείας του και να προσκρούσει στο στηθαίο ασφαλείας του αυτοκινητοδρόμου. Το όχημα, ιδιοκτησίας ελληνικής εταιρείας, κινούνταν με ταχύτητα 90 χιλιομέτρων την ώρα στο εθνικό δίκτυο Μπολόνιας - Ανγκόνας. Από τη σύγκρουση το μεγαλύτερο μέρος της νταλίκας καταστράφηκε όπως και το φορτίο που μετέφερε, ενώ την τελευταία στιγμή ο οδηγός της κατάφερε να βγει από το φλεγόμενο όχημα και να σωθεί.

Η υπόθεση έφτασε στα αστικά δικαστήρια αλλά και στον Αρειο Πάγο, ο οποίος, υιοθετώντας πλήρως τη σχετική απόφαση που είχε λάβει προηγουμένως το Εφετείο, έκρινε ότι ο οδηγός της νταλίκας δεν εκτέλεσε την εργασία του με επιμέλεια ως όφειλε και γι’ αυτό ευθύνεται για τη ζημιά που προκάλεσε στον εργοδότη του, δηλαδή την καταστροφή του οχήματος αλλά και του εμπορεύματος. Το ποσοστό δε συνυπαιτιότητάς του στο ατύχημα είναι 99% και ως εκ τούτου ο εργοδότης μπορεί να αξιώσει αποζημίωση από τον υπάλληλό του.

Ο Αρειος Πάγος και συγκεκριμένα το Β2 Τμήμα του που εξέδωσε την απόφαση στηρίζει την κρίση του αυτή στο εξής σκεπτικό: «Υπαίτιος του ατυχήματος και των συνεπειών που προκλήθηκαν από αυτό είναι ο οδηγός του οχήματος, καθόσον αυτός παρότι έμπειρος και ικανός ασχολούμενος επαγγελματικά με την οδήγηση φορτηγών, επέδειξε αμέλεια κατά την εκτέλεση ελιγμού προς τα αριστερά και δεν συγκράτησε το όχημα που οδηγούσε, κατά τρόπο ώστε αυτό να παραμείνει κινούμενο εντός της αριστερής λωρίδας κυκλοφορίας, αλλά έχασε τον έλεγχο αυτού, τον οποίο δεν ανέκτησε, με τις περαιτέρω συνέπειες...».

Η μειοψηφία

Κατά πλειοψηφία οι ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί απέρριψαν τον ισχυρισμό του οδηγού ότι ο ίδιος δεν φέρει ευθύνη γι’ αυτό που συνέβη και ότι η ζημιά πρέπει να βαρύνει τον εργοδότη του και όχι τον ίδιο «ως εμπίπτουσα στη σφαίρα του επιχειρηματικού κινδύνου». Παράλληλα, οι αρεοπαγίτες απέρριψαν και το βασικό επιχείρημα του οδηγού ότι τα λάστιχα που είχαν τοποθετηθεί στην νταλίκα ήταν προβληματικά εξαρχής και εξ αυτού του λόγου έχασε τον έλεγχο του οχήματός του.

Αντίθετα, ένα μέλος του δικαστηρίου που μειοψήφησε εξέφρασε την άποψη ότι δεν μπορεί να υπάρξει απόλυτη συνυπαιτιότητα του εργαζομένου σε εργατικό ατύχημα με το εξής σκεπτικό: «Ο εργοδότης με την αντιπαροχή του αμείβει την εργασία και όχι την ανάληψη κινδύνου. Ο μισθός που λαμβάνει ο εργαζόμενος δεν αντισταθμίζει τους κινδύνους ζημιών στους οποίους αυτός εκτίθεται κατά την εκτέλεση της εργασίας του, μέσα σε συνθήκες ή καταστάσεις πίεσης τις οποίες αποκλειστικά διαμορφώνει και επηρεάζει ο εργοδότης. Ακόμη και για τον πιο επιμελή και ευσυνείδητο εργαζόμενο ενδέχεται να καταστεί αναπόφευκτη μια στιγμιαία χαλάρωση της προσοχής με εντελώς δυσανάλογες συνέπειες».

Συνυπαίτιος για τον θάνατό του!

Η δεύτερη υπόθεση που απασχόλησε τον Αρειο Πάγο ήταν ιδιαίτερα σοβαρή, καθώς εν ώρα εργασίας έχασε τη ζωή του ένας νέος άνθρωπος, οδηγός βυτιοφόρου. Το τραγικό συμβάν έλαβε χώρα ενώ ο 41χρονος οδηγός εκτελούσε δρομολόγιο από το Ζάκρο Καρδίτσας στον Ταύρο Αττικής μεταφέροντας γάλα. Το όχημά του εξετράπη της πορείας του και έπεσε σε γκρεμό με αποτέλεσμα ο οδηγός του, που μόλις είχε προσληφθεί στη συγκεκριμένη εταιρεία με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, να βρει ακαριαία τραγικό θάνατο αφού το τεράστιο όχημα τον καταπλάκωσε.

Οι γονείς του 41χρονου και τα αδέλφια του προσέφυγαν στα αστικά δικαστήρια διεκδικώντας αποζημίωση για ψυχική οδύνη υποστηρίζοντας ότι ο θάνατος του γιου και αδελφού τους οφείλεται σε υπαιτιότητα του εργοδότη. Και αυτό διότι, όπως υποστήριξαν στο δικαστήριο, η εργοδότρια εταιρεία τον ανάγκαζε να εκτελεί συνεχή δρομολόγια πέραν του νόμιμου ωραρίου εργασίας του, επί οκτώ ώρες κάθε ημέρα και χωρίς ξεκούραση. Μάλιστα, όπως υποστήριξαν οι συγγενείς του, ο 41χρονος, φοβούμενος μη χάσει τη δουλειά του, εργάζονταν νυχθημερόν αδιαμαρτύρητα.

Από την πλευρά τoυς οι νομικοί παραστάτες της εργοδότριας εταιρείας προέβαλλαν στο δικαστήριο ως βασικό επιχείρημα ότι μεγάλο μερίδιο ευθύνης για το δυστύχημα έφερε και ο 41χρονος οδηγός, καθώς, όπως υποστήριξαν, κατά το μοιραίο δρομολόγιο δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας, κάτι που ενδεχομένως και να του έσωζε τη ζωή. Η παράλειψη αυτή, σύμφωνα με τον ισχυρισμό που προέβαλε η εργοδότρια εταιρεία, θεμελιώνει συνυπαιτιότητα του θανόντος κατά 40% στην πρόσκληση του δυστυχήματος και η τυχόν αποζημίωση που θα επιδικάσει το δικαστήριο στους συγγενείς του θα πρέπει να είναι σε άμεση συνάφεια με το γεγονός αυτό.

Εξετάζοντας τα στοιχεία του φακέλου της τραγικής αυτής υπόθεσης -ανάμεσά τους και εξετάσεις που δεν ανίχνευσαν στο αίμα του θανόντος οινόπνευμα ή άλλες ουσίες- οι εφέτες έκαναν εν μέρει δεκτό τον ισχυρισμό της οικογένειας του 41χρονου. Αφενός έκριναν ότι η εργοδότρια εταιρεία ευθύνεται μόνο κατά ποσοστό 60% για το τραγικό δυστύχημα (συνυπαιτιότητα) επειδή ανάγκαζε τον υπάλληλό της να εργάζεται κατά παράβαση του ωραρίου εργασίας και αφετέρου απεφάνθησαν ότι υπάρχει και ευθύνη σε ποσοστό 40% του άτυχου 41χρονου. Και αυτό επειδή δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας όπως ήταν υποχρέωσή του, με αποτέλεσμα να συμβάλει στο δυστύχημα και στον θάνατό του! Ετσι, με βάση την απόφαση του Εφετείου η εργοδότρια εταιρεία ευθύνεται σε αποκατάσταση της ψυχικής οδύνης που υπέστησαν οι συγγενείς του άτυχου οδηγού κατά 60% και μέχρι εκεί οφείλουν να αποζημιώσουν την οικογένειά του.

Καμία ευθύνη, ήταν ξεκούραστος

Ωστόσο, εντελώς διαφορετική ήταν η κρίση του Αρείου Πάγου, ο οποίος ανέτρεψε άρδην την εφετειακή απόφαση, εντοπίζοντας κενά και αντιφάσεις στην αιτιολόγησή της. Σύμφωνα με τους αρεοπαγίτες, το Εφετείο δεν παρέθεσε στην απόφασή του «τα πραγματικά περιστατικά που να δικαιολογούν την κόπωση του θανόντος και την εξασθένηση των δυνάμεων των αντανακλαστικών του».

Κατά το Ανώτατο Δικαστήριο, ο άτυχος 41χρονος πράγματι εργάστηκε καθ’ υπέρβαση του νόμιμου ωραρίου εργασίας του, ωστόσο μόνο κατά 3,5 ώρες και κατά την ημέρα που έλαβε χώρα το τραγικό συμβάν! Αυτό, όμως, σύμφωνα με την αρεοπαγίτικη απόφαση -«δεν επάγεται, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, λόγω και της ολιγόωρης απασχόλησης του θανόντος κατά τις δύο προηγούμενες ημέρες του δυστυχήματος αλλά και της μη απασχόλησής του τέσσερις ημέρες πριν τον θάνατό του, τέτοιο αποτέλεσμα», δηλαδή την πρόκληση του δυστυχήματος!

Με το σκεπτικό αυτό ο Αρειος Πάγος ανέπεμψε την υπόθεση για νέα κρίση στο Εφετείο και παράλληλα οι συγγενείς του άτυχου άνδρα έχασαν κάθε ελπίδα να δικαιωθούν σε αστικό επίπεδο για την απώλεια που βιώνουν.

Πηγή: protothema.gr

Παρέμβαση της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου για τα μπλόκα των αγροτών και τον αποκλεισμό των εθνικών και περιφερειακών δρόμων σημειώθηκε σήμερα το μεσημέρι με έγγραφη παραγγελία που απέστειλε σε όλους τους εισαγγελείς εφετών της χώρας.

Σύμφωνα με την παραγγελία της Εισαγγελέως του ανωτάτου δικαστηρίου, οι εισαγγελείς εφετών σε όλη την επικράτεια παραγγέλλονται να ασκήσουν ποινικές διώξεις για παρακώλυση συγκοινωνιών και με τη συνδρομή των κατά τόπους αστυνομικών δυνάμεων να ανοίξουν τους δρόμους.

Η κυρία Κουτζαμάνη σημειώνει στο έγγραφό της πως ο αποκλεισμός των δρόμων και άλλων εξόδων η εισόδων της χώρας είναι ενέργεια παράνομη και συνιστά έκνομη πράξη που προβλέπεται από τον ποινικό κώδικα και τιμωρείται ( αδίκημα παρακώλυση συγκοινωνιών).

Η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, ως διάδοχη κατάσταση, έχει ήδη προγραμματίσει συγκεκριμένα την άσκηση αναιρέσεως κατά της ως άνω απόφασης, που υιοθέτησε ουσιαστικά αυτούσιο το σκεπτικό της υπ’ αρίθμ. 248/2009 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου με την οποία δικαιώθηκαν οι θέσεις του Ελληνικού Δημοσίου σχετικά με την κυριότητα του ακινήτου στο οποίο στεγαζόταν η Μεραρχία της 95 ΑΔΤΕ στο κέντρο της πόλης, αλλά και σε ακόμη 7 ακίνητα τα οποία κατελήφθησαν αυθαιρέτως.
Πλην όμως υφίσταται αδυναμία του Ελληνικού Δημοσίου να εκτελέσει την ως άνω τελεσίδικη απόφαση για το ακίνητο που στέγαζε την 95 ΑΔΤΕ, αφού το Εφετείο Δωδεκανήσου, με άλλη του απόφαση επί αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων νομής της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου την έχει δικαιώσει!

Υφίστανται ως εκ τούτου δύο διαφορετικές προσεγγίσεις στο θέμα, που πέραν της κατάληξης που θα έχει ενώπιον του Αρείου Πάγου, αναμένεται να επανεξεταστεί εκ νέου με την υποβολή νέας αγωγής αναγνώρισης κυριότητας!

Η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου διατείνεται ότι κακώς έγινε χρήση από το Ελληνικό Δημόσιο και αποδεκτή από το δικαστήριο η με αριθμό πρωτ. ΔΚ 2161/25-10-1996 έκθεση της Κτηματικής Υπηρεσίας Δωδεκανήσου περί της χρήσεως ενός εκάστου των επίδικων ακινήτων και την ύπαρξη ή μη συστέγασης υπηρεσιών.

Υποστηρίζει συγκεκριμένα ότι η συγκεκριμένη έκθεση δεν έπρεπε να χρησιμοποιηθεί ως μέσο απόδειξης της αυθαίρετης κατάληψης της Νομαρχίας διότι η Κτηματική Υπηρεσία Δωδεκανήσου ως αποκεντρωμένη υπηρεσία του Υπουργείου Οικονομικών, δηλαδή του Ελληνικού Δημοσίου, λειτουργεί στο πλαίσιο των εντολών αυτού και συνεπώς οι εκθέσεις και απόψεις της Υπηρεσίας αυτής δεν αποτελούν παρά μόνο «ισχυρισμούς» του ιδίου του Ελληνικού Δημοσίου. Αναφέρει παραπέρα ότι όλα τα επίδικα ακίνητα κατά το χρόνο της υποβολής της αίτησης μεταγραφής και της καταχώρησης της διάταξης του κτηματολογικού δικαστή, στεγάζονταν αποκλειστικά καταργούμενες υπηρεσίες και σε κάθε περίπτωση νομίμως μεταγράφηκαν υπέρ της Νομαρχίας.

Την υπόθεση χειρίζεται για λογαριασμό της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου ο νομικός της σύμβουλος κ. Γιώργος Φιλιππάκος.

dimokratiki.gr

Να καταρρεύσει ως αντισυνταγματικό κινδυνεύει το «χαράτσι» της ΔΕΗ, που το 2011-12 απέδωσε 2 δισ. ευρώ στο Δημόσιο, ενώ τις επόμενες χρονιές μετονομάστηκε σε ΕΕΤΑ και συνέχισε να δίνει ακόμα μεγαλύτερα ποσά, αφού ουσιαστικά ενσωματώθηκε στη φορολόγηση των ακινήτων μέσω του ΕΝΦΙΑ.

Δύο δισ. ευρώ στα κρατικά ταμεία απέφερε το 2011-2012 το ΕΕΤΗΔΕ, γνωστό A ως «χαράτσι» της ΔΕΗ

Χθες εισήχθη στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου παραπεμπτική απόφαση του Δ’ τμήματος ΑΠ, με την οποία προτείνεται να κριθεί το «χαράτσι» στα ηλεκτροδοτούμενα ακίνητα αντίθετο στο Σύνταγμα και σε διεθνείς συμβάσεις.

Ο εκπρόσωπος του Δημοσίου προειδοποίησε ότι σε περίπτωση που η Ολομέλεια υιοθετήσει την άποψη περί αντισυνταγματικότητας, τότε όλα τα κυβερνητικά προγράμματα και σχεδιασμοί θα βρεθούν κυριολεκτικά στον αέρα, καθώς θα πρέπει να επιστραφούν τουλάχιστον 6,5 δισ.

Στη χθεσινή δίκη υπό την πρόεδρο ΑΠ Β. Θάνου που έχει ήδη υποστηρίξει την αντισυνταγματικότητα του μέτρου (συμμετέχοντας στην παραπεμπτική απόφαση), η εισαγγελέας ΑΠ Ευτ. Κουτζαμάνη πρότεινε αντίθετα να κριθεί ο ν. 4021/11 συνταγματικός και συνεπώς νόμιμη η είσπραξη του ΕΕΤΗΔΕ, μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, όπως δέχθηκε και το ΣτΕ.

Στη «μάχη» επιχειρημάτων ο νομικός εκπρόσωπος του Δημοσίου προειδοποίησε ότι αν επικρατήσει η αντισυνταγματικότητα, η υπόθεση θα γίνει παγκόσμια είδηση. Κι αυτό γιατί μπορεί να επηρεαστεί και η φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας (που έχει αποδώσει φόρους 11 δισ. ευρώ) και να σταματήσουν οι πολίτες να πληρώνουν τον ΕΝΦΙΑ.

Οι νομικοί εκπρόσωποι καταναλωτικών οργανώσεων Ιω. Μυταλούλης και Γ. Κόκκας (και του Ελληνικού Κινήματος Αμεσης Δημοκρατίας), όπως και του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών υποστήριξαν την αντισυνταγματικότητα του ΕΕΤΗΔΕ σε συνδυασμό και με τα υπόλοιπα μέτρα υπερφορολόγησης, περικοπής μισθών, συντάξεων κλπ.

Επικροτώντας τις συνταγματικές ενστάσεις του Δ’ τμήματος ΑΠ, ο Γ. Κόκκας τόνισε ότι δεν μπορεί να φορολογούνται οι πολίτες με εικονικές αντικειμενικές αξίες ούτε να φορολογούνται εικονικά εισοδήματα, χωρίς να διερευνάται αν ο καταναλωτής μπορεί να πληρώσει. .

Ο Ι. Μυταλούλης καταλόγισε στον εκπρόσωπο του Δημοσίου προσπάθεια να δημιουργήσει κλίμα πανικού για να επηρεάσει τον ΑΠ, προσθέτοντας ότι δεν μπορεί να υπάρξει επιστροφή (έως 7,5 δισ.) σε περίπτωση αντισυνταγματικότητας, γιατί θα έπρεπε να έχουν καταθέσει σχετικές προσφυγές όλοι οι καταναλωτές (7 εκατ. άτομα), κάτι που δεν έγινε. Κατέληξε δε ότι τέτοιοι φόροι μάς γυρίζουν σε συνθήκες μεσαίωνα...

Σεισμικές δονήσεις έχουν προκαλέσει στο Μαξίμου, στην ηγετική πυραμίδα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και σε βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος οι δυο προκαταρκτικές ποινικές  έρευνες που διέταξε η  Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευτέρπη Κουτζαμάνη για ένα κακούργημα και πέντε πλημμελήματα, σχετικά με τις αποκαλύψεις του πρώην  υπουργού  Προστασίας του Πολίτη Γιάννη  Πανούση  περί απειλών κατά της ζωής του, κ.λπ.

Τα αδικήματα που ερευνώνται, εάν από την εισαγγελική έρευνα στοιχειοθετήθουν  προβλέπουν  ποινές  ακόμα και κάθειρξης τουλάχιστον 10 ετών, χρηματικά πρόστιμα από 100.000 έως 500.000 ευρώ και  στέρησης  αξιώματος.

Την πόρτα του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημήτρη Δασούλα θα αρχίσουν να διαβαίνουν μέσα στις επόμενες μέρες για να καταθέσουν υπουργοί, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, ο διοικητής της Ε.Υ.Π. και άλλα πολιτικά  και μη πρόσωπα.

Οι δύο προκαταρκτικές  έρευνες, οι οποίες λόγω της σπουδαιότητας τους  ανατέθηκαν στον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημήτρη Δασούλα, αφορούν τα στοιχεία που κατέθεσε στην κυρία Κουτζαμάνη ο πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη Γιάννης Πανούσης, αλλά  και το περιεχόμενο της συνέντευξής του στο Πρώτο ΘΕΜΑ της περασμένης Κυριακής, 8 Νοεμβρίου.
Ο κ. Πανούσης  σύμφωνα με τα στοιχεία και τους ισχυρισμούς του, δέχεται απειλές κατά της ζωής του και της ζωής μελών της οικογένειας του, αλλά κάνει αναφορά και   εμπλοκή στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ με μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης  «Συνωμοσία Πυρήνων της  Φωτιάς»  που «φιλοξενούνται» στις φυλακές Κορυδαλλού.

Μετά την θύελλα των πολιτικών αντιδράσεων που προκάλεσαν οι αποκαλύψεις του κ. Πανούση, η Κυβέρνηση έσπευσε σε μια προσπάθεια   εκφοβισμού και κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά κατά παντός υπευθύνου για τους διαλόγους που έχουν δει  το φως της δημοσιότητας μεταξύ στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ και μέλους της  «Συνωμοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς».

Μέρος της πρώτης δικογραφίας που θα σχηματιστεί αποτελεί η συνέντευξη «φωτιά» που παραχώρησε ο κ. Πανούσης στο Πρώτο ΘΕΜΑ και στους δημοσιογράφους Δημήτρη Πώποτα και Άρια Καλύβα.

Η κυρία Κουτζαμάνη ως προς τα στοιχεία που της κατέθεσε ο κ. Πανούσης και το περιεχόμενο της  συνέντευξης του στο Πρώτο ΘΕΜΑ, παρήγγειλε στον κ. Δασούλα τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης προς διακρίβωση διάπραξης τυχόν αξιόποινων πράξεων.
Σύμφωνα με «εγγυτάτη νομική εκτίμηση», όπως χαρακτηριστικά ανάφερε η κυρία Κουτζαμάνη,  παρήγγειλε στον συνάδελφό της, να ερευνήσει εάν έχει διαπραχθεί ένα κακούργημα και δύο πλημμελήματα.

Το κακούργημα αφορά το αδίκημα της βίας κατά   «του πολιτικού σώματος ή της κυβέρνησης» (άρθρο 1567 Ποινικού Κώδικα»). Δηλαδή, το αδίκημα καταλαμβάνει όποιον ασκεί βία  ή απειλεί βία κατά  αρχηγού κόμματος, υπουργών, βουλευτών, μελών της κυβέρνησης, κ.λ.π.

Η προβλεπόμενη ποινή για το εν λόγω αδίκημα είναι αυτή της κάθειρξης τουλάχιστον 10 ετών, ενώ παράλληλα προβλέπεται  και η στέρηση  αξιώματος.

Το πρώτο πλημμέλημα που θα ερευνηθεί αφορά το αδίκημα της σωματικής βίας,  ή της απειλής σωματικής βίας ή της  συμμετοχής σε βία. Το άρθρο 330 του Ποινικού Κώδικα προβλέπει στην περίπτωση αυτή ποινή  φυλάκισης 2 ετών.

Το δεύτερο πλημμέλημα αφορά το αδίκημα της κατάληψης ή συμμετοχής σε κατάληψη  δημόσιου κτιρίου, όπως είναι η Πρυτανεία Πανεπιστημίου και τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον 6 μηνών.

Το τελευταίο αυτό αδίκημα αφορά τα περίπου 50 άτομα (και τους ηθικούς αυτουργούς),  τα οποία στις 18 Φεβρουαρίου 2009 εισέβαλαν  σε αίθουσα του κτιρίου «Κωστής Παλαμάς» (κέντρο κτίριο του Πανεπιστημίου Αθηνών) και επιτέθηκαν εναντίον του κ. Πανούση και τον προπηλάκισαν.

Ο πρώην υπουργός ήταν ομιλητής στην εν λόγω εκδήλωση. Τότε, ο κ. Πανούσης  είχε μεταφερθεί στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» όπου μετά τις πρώτες βοήθειες που του παρασχέθηκαν  και τις  ιατρικές εξετάσεις  στις οποίες υπεβλήθη, έλαβε  εξιτήριο.
Επιπρόσθετα,  προς την πρώτη αυτή έρευνα η κυρία Κουτζαμάνη παρήγγειλε  στον κύριο Δασούλα να αναζητήσει  στοιχεία  από τις δύο δικογραφίες που  έχουν  σχηματιστεί  και αφορούν: 1) την κατάληψη στο Πανεπιστήμιο (18.2.2009) και την τοποθέτηση από την τρομοκρατική οργάνωση «Συνωμοσία  Πυρήνων της Φωτιάς» εμπρηστικού  μηχανισμού  στο γραφείο το  κ. Πανούση μια εβδομάδα πριν (10.2.2009). Η βόμβα εντοπίστηκε εγκαίρως και εξουδετερώθηκε.

Δεν παρέλειψε η κυρία Κουτζαμάνη να επισημάνει στον κ. Δασούλα ότι σε περίπτωση κατά την οποία  οι επίμαχες δικογραφίες αυτών των δύο υποθέσεων που  αφορούν στον κ. Πανούση  έχουν τεθεί στο αρχείο,  τότε να ανασυρθούν και να συσχετιστούν με την έρευνα που διεξάγεται.
Ως προς την μηνυτήρια αναφορά κατά παντός υπευθύνου που κατέθεσαν  στην Εισαγγελία οι κ.κ. Παρασκευόπουλος και Τόσκας, αναφορικά με όσα γράφονται στον Τύπο (έντυπο και ηλεκτρονικό) για συνομιλίες στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ με τρομοκράτες,  η ανωτάτη εισαγγελική λειτουργός παρήγγειλε την διένεργεια δεύτερης, ανεξάρτητης, ποινικής προκαταρκτικής έρευνας.

Ειδικότερα, η κυρία Κουτζαμάνη παρήγγειλε στον κ. Δασούλα να διερευνήσει τη γνησιότητα των εγγράφων με τους διαλόγους  που αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο, δημοσιεύτηκαν στον  έντυπο Τύπο και αναπαράχθηκαν από τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς.

Σε καταφατική περίπτωση, τότε να διακριβωθεί  εάν έχει διαπραχθεί η τέλεση αξιοποίνων πράξεων για  τουλάχιστον  τρία αδικήματα πλημμεληματικού χαρακτήρα.

Αναλυτικότερα, να ερευνηθεί από τον εισαγγελικό λειτουργό εάν έχουν διαπραχθεί τα αδικήματα της υπεξαγωγής εγγράφων από υπάλληλο που του  τα εμπιστεύτηκαν και είναι κάτοχός τους λόγω της υπηρεσιακής ιδιότητάς του ή είναι προσιτά σε αυτόν λόγω της υπηρεσιακής του  θέσης που κατέχει (άρθρο 242 Ποινικού Κώδικα). Φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους προβλέπεται για το αδίκημα αυτό.

Το δεύτερο υπό έρευνα αδίκημα είναι αυτό της  παράβασης υπηρεσιακού απορρήτου ή της χρησιμοποίησής του από τρίτο πρόσωπο (άρθρο 252 Ποινικού Κώδικα). Για το αδίκημα αυτό προβλέπεται φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους  και χρηματικό πρόστιμο από 100.000 έως 500.000 ευρώ.

Το τρίτο και τελευταίο  πλημμαληματικού χαρακτήρα αδίκημα αφορά την παραβιάση των διατάξεων  του νόμου 3649/2008 που αφορά την   Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (Ε.Υ.Π.).
Η εισαγγελική λειτουργός ζητεί να ερευνηθεί εάν έχουν διαπράξει  το αδίκημα της παραβίασης καθήκοντος  και ειδικότερα της παραβίασαν του καθήκον της  εχεμύθειας, ο διοικητής  της Ε.Υ.Π. ή υπάλληλοι  της κρατικής αυτής υπηρεσίας.

 Πάντως, και για τις δύο αυτές προκαταρκτικές έρευνες η κυρία Κουτζαμάνη υπογραμμίζει  στον κ. Δαούτη να ερευνήσει   εάν εκτός των αδικημάτων που αναφέρονται στην εισαγγελική παραγγελία της, έχουν διαπραχθεί και άλλα αυτεπαγγέλτως διωκόμενα αδικήματα και να πράξει τα δέοντα (να ασκήσει  ποινικές διώξεις).

Στο μεταξύ, ο δικηγόρος του κ. Πανούση και πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Βασίλης Αλεξανδρης, σε δηλώσεις του επισήμανε  ότι «το περιεχόμενο των εγγράφων του Γιάννη Πανούση είναι σοβαρό, και πρέπει να αξιολογηθεί με νηφαλιότητα και σοβαρότητα».

protothema.gr