Το κωακό σωματείο συγχαίρει τους έφηβους και τις κορασίδες του για την κατάκτηση των τίτλων, καθώς και όλες τις ομάδες για την προσπάθεια και τη συμμετοχή τους στα τοπικά πρωταθλήματα!
Με ανακοίνωση του ο Ιπποκράτης Κω συγχαίρει τις ομάδες εφήβων και κορασίδων για την κατάκτηση των τίτλων αλλά και όλα τα παιδιά για την προσπάθεια τους. Αναλυτικά: «Ο Α.Σ. Κώων Ιπποκράτης συγχαίρει τους αθλητές όλων των ομάδων και όλων των ηλικιών για την συμμετοχή τους στα πρωταθλήματα της Τ.Ε. Δωδεκανήσου. Επίσης, με μεγάλη περηφάνια, συγχαίρουμε τα τμήματα των εφήβων και των κορασίδων μας, καθώς και τον προπονητή τους, για την ανάδειξή τους σε πρωταθλητές Δωδεκανήσου, έστω και με τον περίεργο αυτό τρόπο λόγο της πανδημίας του COVID-19. Σίγουρα θα επιθυμούσαμε να γίνουν και όλα τα Final-4 αλλά προέχει η υγεία όλων μας.

Συγχαρητήρια τέλος θα θέλαμε να δώσουμε και σε όλα τα υπόλοιπα τμήματά μας και τους προπονητές τους, για την αφοσίωση, το ήθος και γενικά την παρουσία τους για μία ακόμα αγωνιστική περίοδο (μην ξεχνάμε πως οι έφηβοι και οι νεανίδες μας αγωνίστηκαν και ως άνδρες και γυναίκες αντίστοιχα!). Ο στόχος του συλλόγου μας, που είναι σταθερά η άρτια και οργανωμένη δουλειά στα τμήματα υποδομών, επιτεύχθηκε και με το παραπάνω. Διαχρονικά ο Α.Σ. Κώων Ιπποκράτης δουλεύει μεθοδικά στα τμήματα αυτά, γεγονός που εκτός των τίτλων που κάθε χρόνο κατακτά, υποδεικνύεται και με την πρόοδο των αθλητών που προέρχονται από την ακαδημία του, τιμώντας τον με την συμμετοχή τους στις εθνικές ομάδες (Καλέργη, Κεφάλας, Γούναρη, Σκούφης, Μαστόρος, Αθανασοπούλου, Παγώνη), αλλά και σε ομάδες εθνικών κατηγοριών (Γούναρη, Μαστόρος, Σκούφης, Κεφάλας, Χρύσης, Πλευράκης, Χρήστου, Βάσης), οι οποίοι μας κάνουν υπερήφανους κάθε χρόνο.

Αδιαμφισβήτητα, η σταθερή αυτή ετήσια παρουσία, μας κατατάσσει στα κορυφαία σωματεία της Δωδεκανήσου. Πρωταρχικό μέλημά μας από σήμερα, είναι η σωστή μετάβαση από την αναστολή λειτουργίας μας (λόγο COVID-19), σε ένα καθεστώς ασφαλούς και ελεγχόμενης επαναλειτουργίας, περιμένοντας με ανυπομονησία την έναρξη των προπονήσεων από την Δευτέρα για τα παιδιά άνω των 13 ετών. Σκοπός μας είναι να μπορούν οι αθλητές μας να προπονούνται, τηρώντας όλους τους απαραίτητους κανόνες υγιεινής και προφύλαξης, χωρίς να κάνουμε καμία έκπτωση στην ποιότητα και την ένταση της προπόνησής τους».

Πως ένας Γερμανός εκμεταλλεύτηκε τις γνώσεις και το αρχαιολογικό ένστικτο ενός ντόπιου, ώστε να ανακαλύψει το περίφημο Ασκληπιείο του Ιπποκράτη στην Κω. Δεν του το αναγνώρισε ποτέ, έδρεψε μόνος του την δόξα της ανακάλυψης.

Το 1902, έφθασε στο τουρκοκρατούμενο ακόμα νησί της Κω, ένας Γερμανός αρχαιολόγος και καθηγητής, ο Ρούντολφ Χέρζογκ. Είχε μαζί του έγγραφη άδεια της Υψηλής Πύλης να κάνει ανασκαφές στο νησί για ν’ ανακαλύψει το περίφημο Ασκληπιείο του Ιπποκράτη, του πιο διάσημου θεραπευτηρίου του αρχαίου κόσμου. Σήμερα μπορούμε να δούμε τον αρχαιολογικό χώρο του Ασκληπιείου λίγο πιο πάνω και αριστερά όπως μπαίνει κανείς με πλοίο στο λιμάνι της Κω. Τότε όμως δεν υπήρχε ούτε ίχνος του.

Το Ασκληπιείο δούλευε για πέντε ολόκληρους αιώνες, από τον 3ο π.Χ, μέχρι τον 2ο μ.Χ., προσέλκυε αρρώστους απ’ όλα τα μέρη του τότε γνωστού κόσμου, αλλά μετά καταστράφηκε από σεισμό. Τα κτίρια έπεσαν, τα ερείπια χρησιμοποιήθηκαν για οικοδομικά υλικά ή για την δημιουργία ασβέστη, χώματα σκέπασαν την περιοχή και πάνω τους χτίστηκαν φτωχά αγροτόσπιτα.

Με την αυγή της αρχαιολογίας, διάσημοι επιστήμονες απ’ όλο τον κόσμο άρχισαν να το ψάχνουν, στηριζόμενοι κυρίως σε αναφορές του Στράβωνα. Κάποιος Ρος το 1844 το έψαχνε σκάβοντας στην απέναντι πλευρά του λόφου απ’ αυτήν που πραγματικά ήταν το θεραπευτήριο, ενώ ο Ολιβιέ Ραιγιέ προσδιόρισε την τοποθεσία του με βάση την λογική. Έψαχνε πολύ κοντά στο λιμάνι, λέγοντας ότι θα είχε χτιστεί σε τέτοιο σημείο ώστε να μπορούν να πηγαίνουν οι άρρωστοι που έφταναν με πλοίο. Τέλος, κάποιος Άγγλος ονόματι W. Paton έφτασε πολύ κοντά σκάβοντας γύρω από την Παναγιά την Ταρσού (Παναγιά του Άλσους), δεν το βρήκε όμως.

Ο Χέρζογκ απέρριψε την πιθανότητα να βρίσκεται το Ασκληπιείο χαμηλά δίπλα στο λιμάνι, επειδή εκεί υπήρχαν υπολείμματα αρχαίου νεκροταφείου και όπως ήταν γνωστό, στα ασκληπιεία δεν επιτρεπόταν ούτε να αφεθεί να πεθάνει άνθρωπος, ούτε να γεννήσει γυναίκα. Ο Γερμανός καθηγητής όμως, είχε πάρει για βοηθό του έναν ντόπιο, τον Ιάκωβο Ζαρράφτη, γνώστη της περιοχής, λάτρη της ιστορίας και αυτοδίδακτο αρχαιολόγο. Ο Ζαρράφτης πίστευε ότι το Ασκληπιείο ήταν ακριβώς στην θέση που τελικά βρέθηκε, όμως δεν μπορούσε να πείσει τον Γερμανό να σκάψουν εκεί. Κάποια στιγμή, πρότεινε στον Γερμανό να του δώσει μερικούς εργάτες να σκάψει μόνος του εκεί που ήθελε και αν οι προσπάθειες του αποδεικνύονταν άκαρπες, θα πλήρωνε αυτός τα μισά μεροκάματα.

Μερικές μέρες αργότερα, μεσημέρι, ο Χέρζογκ κατέβηκε από την πλαγιά που έσκαβε και πήγε στην σκηνή που είχαν στήσει για το φαγητό. Πέρασε μπροστά από το σημείο που έσκαβε ο Ζαρράφτης, τον κορόιδεψε φωνάζοντας του «Ιάκωβε, να ο Ασκληπιός, πιάστον απ’ τα γένια» και κάθισε για φαγητό. Την στιγμή που άνοιγε ένα μπουκάλι κρασί, άκουσε την κραυγή του Ζαρράφτη. Έτρεξε και τον είδε να κρατά μαζί με τρεις ακόμα εργάτες μια βαριά μαρμάρινη πλάκα που την έριξαν στα πόδια του. Γεμάτος αδημονία ο Γερμανός, δεν περίμενε να φέρουν νερό για να την πλύνουν, αλλά έριξε πάνω της το κρασί που κρατούσε. Μόλις διάβασε την επιγραφή που αποκαλύφθηκε, αγκάλιασε τον Ζαρράφτη και φώναξε, «Ιάκωβε, εδώ είναι το Ασκληπιείο».

Μισή ώρα αργότερα, ο Χέρζογκ πήρε ένα καΐκι, πέρασε απέναντι στην Αλικαρνασσό απ’ όπου έστειλε θριαμβευτικό τηλεγράφημα στο Βερολίνο ότι ανακάλυψε το Ασκληπιείο του Ιπποκράτη. Την επομένη μέρα, όλες οι εφημερίδες της Ευρώπης ανήγγελλαν το χαρμόσυνο γεγονός, ο Χέρτζογκ έγινε διάσημος, τα συγχαρητήρια και οι τιμητικοί τίτλοι έπεφταν βροχή, συγκεντρώθηκαν χρήματα για την συνέχεια της ανασκαφής, αλλά με τον κακόμοιρο τον Ζαρράφτη δεν ασχολήθηκε κανείς. Ο Γερμανός οικειοποιήθηκε και το ένστικτο και τη δουλειά και την ανακάλυψη του Έλληνα. Ο Ζαρράφτης σκοτώθηκε το 1933 στον μεγάλο σεισμό που συντάραξε την Κω, δίχως η προσφορά του να αναγνωριστεί διεθνώς.

Μόνο στην Ελλάδα γίνεται μνεία για την ουσιαστική βοήθεια που προσέφερε στην αποκάλυψη του Ασκληπιείου, στην διεθνή αρχαιολογική βιβλιογραφία το όνομα του απουσιάζει εντελώς. Τουλάχιστον οι Ιταλοί που κατείχαν τα Δωδεκάνησα από το 1911, ήξεραν την προσφορά και τις γνώσεις του, οπότε τον είχαν διορίσει έφορο αρχαιοτήτων στο νησί του, Κάτι ήταν κι αυτό.

https://www.newsit.gr/

Στα τμήματα υποδομής του Ιπποκράτη Κω αναμένεται να συνεχίσει και τη νέα χρονιά ο Σωτήρης Τσακαλίδης!
Στις υποδομές του Ιπποκράτη Κω θα συνεχίσει και τη νέα σεζόν ο Σωτήρης Τσακαλίδης… Ο Θεσσαλονικιός τεχνικός αναμένεται να συμφωνήσει και για τη νέα χρονιά με το κωακό σωματείο. Φέτος, ο ίδιος είχε υπό την εποπτεία του τα τμήματα παίδων και παμπαίδων και θα συνεχίσει το έργο του στον Ιπποκράτη. Ο Τσακαλίδης μετά την παρουσία του στην Κάλυμνο και την Ε.Α.ΚΑ., μετακόμισε στην Κω και εργάστηκε την τελευταία σεζόν στον Ιπποκράτη, έχοντας άριστη συνεργασία με τη διοίκηση και τον υπεύθυνο προπονητών Γιάννη Παπούλη. Κατά τα φαινόμενα, ο Τσακαλίδης θα παραμείνει κανονικά στα τμήματα υποδομών του Ιπποκράτη Κω και την προσεχή χρονιά.

https://www.12sports.gr/

Πως ένας Γερμανός εκμεταλλεύτηκε τις γνώσεις και το αρχαιολογικό ένστικτο ενός ντόπιου, ώστε να ανακαλύψει το περίφημο Ασκληπιείο του Ιπποκράτη στην Κω. Δεν του το αναγνώρισε ποτέ, έδρεψε μόνος του την δόξα της ανακάλυψης.

Το 1902, έφθασε στο τουρκοκρατούμενο ακόμα νησί της Κω, ένας Γερμανός αρχαιολόγος και καθηγητής, ο Ρούντολφ Χέρζογκ. Είχε μαζί του έγγραφη άδεια της Υψηλής Πύλης να κάνει ανασκαφές στο νησί για ν’ ανακαλύψει το περίφημο Ασκληπιείο του Ιπποκράτη, του πιο διάσημου θεραπευτηρίου του αρχαίου κόσμου. Σήμερα μπορούμε να δούμε τον αρχαιολογικό χώρο του Ασκληπιείου λίγο πιο πάνω και αριστερά όπως μπαίνει κανείς με πλοίο στο λιμάνι της Κω. Τότε όμως δεν υπήρχε ούτε ίχνος του.

Το Ασκληπιείο δούλευε για πέντε ολόκληρους αιώνες, από τον 3ο π.Χ, μέχρι τον 2ο μ.Χ., προσέλκυε αρρώστους απ’ όλα τα μέρη του τότε γνωστού κόσμου, αλλά μετά καταστράφηκε από σεισμό. Τα κτίρια έπεσαν, τα ερείπια χρησιμοποιήθηκαν για οικοδομικά υλικά ή για την δημιουργία ασβέστη, χώματα σκέπασαν την περιοχή και πάνω τους χτίστηκαν φτωχά αγροτόσπιτα.

Με την αυγή της αρχαιολογίας, διάσημοι επιστήμονες απ’ όλο τον κόσμο άρχισαν να το ψάχνουν, στηριζόμενοι κυρίως σε αναφορές του Στράβωνα. Κάποιος Ρος το 1844 το έψαχνε σκάβοντας στην απέναντι πλευρά του λόφου απ’ αυτήν που πραγματικά ήταν το θεραπευτήριο, ενώ ο Ολιβιέ Ραιγιέ προσδιόρισε την τοποθεσία του με βάση την λογική. Έψαχνε πολύ κοντά στο λιμάνι, λέγοντας ότι θα είχε χτιστεί σε τέτοιο σημείο ώστε να μπορούν να πηγαίνουν οι άρρωστοι που έφταναν με πλοίο. Τέλος, κάποιος Άγγλος ονόματι W. Paton έφτασε πολύ κοντά σκάβοντας γύρω από την Παναγιά την Ταρσού (Παναγιά του Άλσους), δεν το βρήκε όμως.

Ο Χέρζογκ απέρριψε την πιθανότητα να βρίσκεται το Ασκληπιείο χαμηλά δίπλα στο λιμάνι, επειδή εκεί υπήρχαν υπολείμματα αρχαίου νεκροταφείου και όπως ήταν γνωστό, στα ασκληπιεία δεν επιτρεπόταν ούτε να αφεθεί να πεθάνει άνθρωπος, ούτε να γεννήσει γυναίκα. Ο Γερμανός καθηγητής όμως, είχε πάρει για βοηθό του έναν ντόπιο, τον Ιάκωβο Ζαρράφτη, γνώστη της περιοχής, λάτρη της ιστορίας και αυτοδίδακτο αρχαιολόγο. Ο Ζαρράφτης πίστευε ότι το Ασκληπιείο ήταν ακριβώς στην θέση που τελικά βρέθηκε, όμως δεν μπορούσε να πείσει τον Γερμανό να σκάψουν εκεί. Κάποια στιγμή, πρότεινε στον Γερμανό να του δώσει μερικούς εργάτες να σκάψει μόνος του εκεί που ήθελε και αν οι προσπάθειες του αποδεικνύονταν άκαρπες, θα πλήρωνε αυτός τα μισά μεροκάματα.

Μερικές μέρες αργότερα, μεσημέρι, ο Χέρζογκ κατέβηκε από την πλαγιά που έσκαβε και πήγε στην σκηνή που είχαν στήσει για το φαγητό. Πέρασε μπροστά από το σημείο που έσκαβε ο Ζαρράφτης, τον κορόιδεψε φωνάζοντας του «Ιάκωβε, να ο Ασκληπιός, πιάστον απ’ τα γένια» και κάθισε για φαγητό. Την στιγμή που άνοιγε ένα μπουκάλι κρασί, άκουσε την κραυγή του Ζαρράφτη. Έτρεξε και τον είδε να κρατά μαζί με τρεις ακόμα εργάτες μια βαριά μαρμάρινη πλάκα που την έριξαν στα πόδια του. Γεμάτος αδημονία ο Γερμανός, δεν περίμενε να φέρουν νερό για να την πλύνουν, αλλά έριξε πάνω της το κρασί που κρατούσε. Μόλις διάβασε την επιγραφή που αποκαλύφθηκε, αγκάλιασε τον Ζαρράφτη και φώναξε, «Ιάκωβε, εδώ είναι το Ασκληπιείο».

Μισή ώρα αργότερα, ο Χέρζογκ πήρε ένα καΐκι, πέρασε απέναντι στην Αλικαρνασσό απ’ όπου έστειλε θριαμβευτικό τηλεγράφημα στο Βερολίνο ότι ανακάλυψε το Ασκληπιείο του Ιπποκράτη. Την επομένη μέρα, όλες οι εφημερίδες της Ευρώπης ανήγγελλαν το χαρμόσυνο γεγονός, ο Χέρτζογκ έγινε διάσημος, τα συγχαρητήρια και οι τιμητικοί τίτλοι έπεφταν βροχή, συγκεντρώθηκαν χρήματα για την συνέχεια της ανασκαφής, αλλά με τον κακόμοιρο τον Ζαρράφτη δεν ασχολήθηκε κανείς. Ο Γερμανός οικειοποιήθηκε και το ένστικτο και τη δουλειά και την ανακάλυψη του Έλληνα. Ο Ζαρράφτης σκοτώθηκε το 1933 στον μεγάλο σεισμό που συντάραξε την Κω, δίχως η προσφορά του να αναγνωριστεί διεθνώς.

Μόνο στην Ελλάδα γίνεται μνεία για την ουσιαστική βοήθεια που προσέφερε στην αποκάλυψη του Ασκληπιείου, στην διεθνή αρχαιολογική βιβλιογραφία το όνομα του απουσιάζει εντελώς. Τουλάχιστον οι Ιταλοί που κατείχαν τα Δωδεκάνησα από το 1911, ήξεραν την προσφορά και τις γνώσεις του, οπότε τον είχαν διορίσει έφορο αρχαιοτήτων στο νησί του, Κάτι ήταν κι αυτό.

Ο Α.Σ. Κώων «Ιπποκράτης», μετά από μία πολύ δύσκολη οικονομικά χρονιά, φέτος κλήθηκε να πάρει αποφάσεις για το μέλλον του συλλόγου. Η απόφαση ήταν μονόδρομος από την στιγμή που δεν βρέθηκαν οι κατάλληλοι πόροι ή άνθρωποι να στηρίξουν οικονομικά την προσπάθεια για συμμετοχή εκ νέου στο πολύ απαιτητικό πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής κατηγορίας. Αποφασίστηκε λοιπόν να μην δηλώσει συμμετοχή στο εν λόγω πρωτάθλημα, και να προχωρήσει χτίζοντας κάτι νέο από την αρχή.

Στην προσπάθεια αυτή κλήθηκαν να βοηθήσουν οι περσινοί προπονητές του συλλόγου (Αργυρίου, Τσακαλίδης, Χατζηδαυϊδ), ο Κώστας Χαρίσης και ο Γιάννης Παπούλης. Οι προπονητές ανέλαβαν τα πόστα τους, ο Κώστας Χαρίσης το κομμάτι του μάρκετινγκ και οργάνωσης και ο Γιάννης Παπούλης την οργάνωση, καθοδήγηση και επίβλεψη όλων των τμημάτων σε συνεργασία με τους προπονητές και την διοίκηση. Χωρίς να δοθεί σημασία στα προβλήματα, τον ανταγωνισμό και την δυσφήμιση που γινόταν στο σύλλογο μας το τελευταίο διάστημα, προχωρήσαμε στην ανασυγκρότηση των τμημάτων μας και θέσαμε νέους στόχους, δηλαδή να δυναμώσει ο σύλλογος στα τμήματα υποδομής, να ολοκληρώσουμε την προσπάθεια προκειμένου να παρουσιάζουμε μια αγωνιστική ταυτότητα και να λειτουργήσουμε με βάση την ανάδειξη νέων ταλέντων .

Παράλληλα θέσαμε ως στόχο να οργανώσουμε τον σύλλογο στα πρότυπα μεγάλων ακαδημιών. Σε 7 μήνες μπορούμε να πούμε ότι καταφέραμε αρκετά, αλλά έχουμε ακόμη πολλά περισσότερα να κάνουμε για τα παιδιά, τους γονείς, την κοινωνία της Κω.

Αναδιοργανώσαμε τα τμήματα βάση ηλικίας και προσπαθήσαμε να τηρήσουμε τις δεσμεύσεις μας προς τους γονείς. Σίγουρα αν είχαμε μία καλύτερη κατανομή των ωρών προπόνησης από τους υπευθύνους θα είχαμε καταφέρει να τηρήσουμε και την υπόσχεση του αριθμού παιδιών ανά τμήμα.

Εκπονήσαμε ένα πρόγραμμα εξειδικευμένο για κάθε ηλικία, πάνω στο οποίο δουλεύουμε όλοι οι προπονητές σε συνεργασία και με ενιαία κατεύθυνση την κατάκτηση συγκεκριμένων τεχνικών και τακτικών στόχων ανά τμήμα.

Δημιουργήσαμε κανονισμούς λειτουργίας και συμπεριφοράς για όλους (διοίκηση, προπονητές, γονείς, αθλητές).

Ενημερώσαμε, καταγράψαμε και αρχειοθετήσαμε υλικό, έγγραφα και βιβλία και οργανώσαμε το γραφείο όσο το δυνατόν καλύτερα.

Μηχανογραφήσαμε το σωματείο έχοντας έτσι μία αμεσότερη και εγκυρότερη εικόνα των εσόδων και εξόδων. Ταυτόχρονα καθιερώσαμε μια γρηγορότερη και πιο αξιόπιστη επικοινωνία και ενημέρωση με τους γονείς.

Με την μηχανογράφηση θεσπίσαμε και ένα πρόγραμμα αξιολόγησης των αθλητών μας ανά τετράμηνο στο οποίο οι προπονητές καταγράφουν και αξιολογούν σε συγκεκριμένους τομείς όπως τεχνική, σωματική ανάπτυξη, συμπεριφορά και προσωπικότητα.

Όλα τα παραπάνω μας έδωσαν την ευκαιρία να αξιολογηθούμε και να επιλεχθούμε από τον ΟΠΑΠ για την ένταξη στο πρόγραμμα ακαδημιών του ως ένα από τα σωματεία με την μεγαλύτερη βαθμολογία. Η επιλογή αυτή μας δίνει την δυνατότητα συμμετέχουμε σε ένα πανελλαδικό δίκτυο ακαδημιών καλαθοσφαίρισης, στο οποίο θα παίρνουμε μέρος σε κοινές δράσεις υπό την αιγίδα του ΟΠΑΠ. Δίνει επίσης την δυνατότητα σε προπονητές, γονείς και αθλητές να συμμετάσχουν και να επιμορφωθούν σε διάφορα θέματα που αφορούν το άθλημα μας. Επίσης μια μεγάλη ομάδα επιστημόνων όπως διατροφολόγοι, παιδοψυχολόγοι κλπ θα βοηθούν τους γονείς να κατανοήσουν συμπεριφορές και αντιδράσεις μέσα στην οικογένεια, σε ημερίδες που θα διοργανώνονται στο νησί μας. Τέλος δεδομένη θεωρείτε η παροχή υλικοτεχνικής υποδομής στο σωματείο μας βάση των αναγκών μας. Δυστυχώς, με την εμφάνιση της πανδημίας του κορωνοϊού δεν καταφέραμε να ολοκληρώσουμε την ενημέρωση προς τους γονείς, ακυρωθήκαν όλες οι προγραμματισμένες αφίξεις των στελεχών του ΟΠΑΠ, καθώς επίσης και η παραλαβή του αθλητικού υλικού.

Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι να αριθμεί ο σύλλογος αυτή τη στιγμή 175 παιδιά και να είναι ένας από τους ελάχιστους που έχει συμμετοχή σε όλα τα αγωνιστικά τμήματα Δωδεκανήσου.

Όλα αυτά δεν θα τα είχαμε καταφέρει αν δεν υπήρχε η άριστη συνεργασία των προπονητών της διοίκησης και των γονέων.

Τέλος δεν πρέπει να χάσουμε την ευκαιρία να ευχαριστήσουμε όλους τους χορηγούς μας, οι οποίοι πίστεψαν στο έργο μας και χρηματοδότησαν και φέτος την προσπάθειά μας. Στοχεύοντας στην αναγέννηση του συλλόγου μας, είναι πολύ σημαντικό να έχουμε τέτοιους υποστηρικτές, οι περισσότεροι εκ των οποίων βρίσκονται στο πλευρό μας για πολλά χρόνια. Χαιρόμαστε ιδιαίτερα που αναγνωρίζεται με αυτόν τον τρόπο η δουλειά μας, ενώ παράλληλα έχουμε αναπτύξει τέτοιου είδους εμπιστοσύνη με την τοπική κοινωνία.

Οι προπονητές μας σε αυτή την δύσκολη για όλο τον κόσμο περίοδο έχουν φροντίσει να στείλουν βιντεάκια με ασκησιολόγιο για τους αθλητές όλων των ηλικιών είτε μέσα στο σπίτι είτε στην αυλή αν υπάρχει.

Παράλληλα όλος ο Σύλλογος θέλει να στείλει ένα μήνυμα. Σε όλους μας λείπει το Μπάσκετ αλλά ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ ΓΙΑ ΟΣΟ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ώστε όταν αυτό περάσει να μπορέσουμε και πάλι όλοι μαζί να χαρούμε αυτό αγαπάμε.

https://www.giafkasports.gr/