Συνεχίζεται η προετοιμασία για την Aegean Regatta 2016, το διεθνή ιστιοπλοϊκό αγώνα που διοργανώνει η Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής μαζί με την Επιτροπή Ανοιχτής Θαλάσσης της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας.
Η Αegean Regatta θα γίνει από τις 19 έως τις 27 Αυγούστου στη θαλάσσια περιοχή του Βόρειου και Βορειοανατολικού Αιγαίου. Το λιμάνι εκκίνησης είναι η Μαρίνα του Πόρτο Καρράς στη Χαλκιδική και τα σκάφη θα κατευθυνθούν στη Μύρινα της Λήμνου, μετά στον Άγιο Ευστράτιο, ακολουθεί ο Μόλυβος στη Λέσβο και ο τερματισμός θα γίνει στη Μυτιλήνη.
Η φετινή καινοτομία της Ρεγκάτας του Αιγαίου θα είναι ο Άγιος Ευστράτιος καθώς για πρώτη φορά το συγκεκριμένο νησί θα αποτελέσει προορισμό ιστιοπλοϊκού αγώνα.
Πρόκειται για ένα μικρό, ακριτικό αιγαιοπελαγίτικο νησί σημαδεμένο από τη σύγχρονη πολιτική ιστορία του τόπου μας, καθώς υπήρξε τόπος εξορίας. Ο μοναδικός οικισμός του νησιού είναι χτισμένος στην κοιλάδα που σχηματίζουν δύο χείμαρροι. Εκεί μέχρι τον ολέθριο σεισμό του 1968, οι κάτοικοι του Άη Στράτη είχαν τα περιβόλια τους. Ο παλιός οικισμός βρισκόταν σκαρφαλωμένος στην κορφή του λόφου, πάνω από το λιμάνι, με λιθόχτιστα, διώροφα ή τριώροφα σπίτια παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Μετά το ’68 όμως, οι λιγοστοί κάτοικοί του αναγκάστηκαν από τη στρατιωτική κυβέρνηση (χούντα) να μετακομίσουν σε ομοιόμορφες κατοικίες, εγκαταλείποντας την παλιά «χώρα» τους. Ευτυχώς, από την ολική καταστροφή διασώθηκαν μερικά πέτρινα σπίτια που οι Αγιοστρατίτες αναστήλωσαν με ευλάβεια, όπως και η Μαράσλειος Σχολή του 1909 που σήμερα στεγάζει το μουσείο της Δημοκρατίας.
Ο Άη Στράτης με τους 250 μόνιμους κατοίκους, έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον πολλών ερευνητών, καθώς ζει στους δικούς του ρυθμούς, αποκομμένος από τον υπόλοιπο κόσμο από συγκυρία ή από ιδιοσυγκρασία. Μια Γαλλίδα σκηνοθέτης, η Ζαν Μαρί Τομασί, κατέγραψε πριν από μερικά χρόνια την καθημερινότητα και τις ιστορίες τους, γιατί - όπως έλεγε και η ίδια - της θυμίζουν πολύ το δικό της νησί, την Κορσική, με τους ανένταχτους επαναστάτες της.
Όμως, ο Άη Στράτης δεν είναι τόσο παράξενος τόπος. Μερικές μέρες φτάνουν για να ανακαλύψετε τη δίψα για επικοινωνία, την καλοσύνη και την ευγένεια των ντόπιων. Χωρίς επιφυλάξεις, χωρίς παραδοπιστία και χωρίς κρυφά κίνητρα, θα σας ανοίξουν την καρδιά τους και το χάρτη του τόπου τους. Θα σας μιλήσουν για την ηφαιστειογενή, γκρίζα παραλία με τα ζεστά νερά, μπροστά από τα σπίτια τους. Από το όμορφο λιμάνι, δίπλα στα καΐκια και τις ψαρόβαρκες, θα ξεκινήσετε με τα δικά τους πλεούμενα για το γύρο του νησιού και την περιήγηση στις παραλίες που δεν είναι προσβάσιμες από την ξηρά: τον Άγιο Δημήτρη τον Τρυγάρη, την Τρυπητή, το Φτελιό, τον Γουρνιά, το Λυδαριό.
Θα σας πάνε στο Αλονίτσι, την παραλία - ησυχαστήριο με τις βραχονησίδες σε απόσταση αναπνοής. «Με ένα μακροβούτι φτάναμε απέναντι» θα σας πουν οι πιο τολμηροί...
Ησυχαστήριο και καταφύγιο, όχι μόνο για τους ανθρώπους που κούρασε η ζωή στο μελίσσι της πόλης αλλά και για τη σπάνια πανίδα μας, εδώ, στις θαλασσοσπηλιές του Άη Στράτη, βρίσκει ιδανικό καταφύγιο η μεσογειακή φώκια Monachus Monachus. Στους απόκρημνους βράχους του φιλοξενούνται αρπακτικά και θαλασσοπούλια. Στους βυθούς του εκτείνονται τα θαλάσσια λιβάδια των μεσογειακών θαλασσών (που οι ντόπιοι αποκαλούν φυκιάδες), πολύτιμος βιότοπος για έναν τεράστιο αριθμό θαλάσσιων οργανισμών και τείχος προστασίας των νησιών από τη διάβρωση.
Και αν νομίζατε ότι βρίσκεστε στο ξερονήσι των διηγήσεων των εξορισμένων, σας περιμένει μια τελευταία έκπληξη: στο νοτιοανατολικό τμήμα του Άη Στράτη, κυριαρχεί το πράσινο με ένα, μοναδικό στο είδος του, δάσος βελανιδιών, που προσφέρει ανεκτίμητες ευκαιρίες για περπάτημα και ρέμβη. Σε ένα τόσο μικρό νησί άλλωστε, το οδικό δίκτυο 50 χιλιομέτρων βατού χωματόδρομου αποκαλύπτει την πρόθεση των ανθρώπων του νησιού για αξιοποίηση και της τελευταίας σπιθαμής του τόπου τους.
Δείτε οπωσδήποτε τα λείψανα της αρχαίας πόλης στο λόφο του Αγίου Μηνά, τις εκκλησίες του Χριστού, του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Βασιλείου (που χτίστηκε το 1727) και ενδώστε στην πολυτέλεια ενός ολόφρεσκου αστακού στο τραπέζι σας. Οι αστακοί του Άη Στράτη δεν είναι μόνο πεντανόστιμοι. Είναι και πανάλαφροι, καθώς δεν κοστίζουν το βάρος τους σε χρυσάφι, όπως στο υπόλοιπο, κοσμικό Αιγαίο...

Έφθασε κανονικά στην ώρα του στο λιμάνι της Μύρινας το πλοίο "Express Πήγασος" από το Λαύριο με προορισμό την Καβάλα. Η επιβίβαση ξεκίνησε κανονικά, αλλά γύρω στις 07.30 το πρωί, ο νοτιοδυτικός άνεμος δυνάμωσε, με αποτέλεσμα το καράβι να λύσει τους κάβους και να αποπλεύσει από το λιμάνι αφήνοντας τα αυτοκίνητα με τους οδηγούς τους έξω. Το καράβι, αυτή τη στιγμή, είναι ένα μίλι μακρυά από το λιμάνι περιμένοντας να κοπάσει ο άνεμος για να επιστρέψει...

Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες της Λημνιακής Φωνής η ΕΜΥ αναμένει μείωση της έντασης και το πλοίο θα κάνει προσπάθεια να επαναπροσεγγίσει το λιμάνι της Μύρινας το μεσημέρι, ώστε να επιβιβαστούν και οι εναπομείναντες επιβάτες και οχήματα, με προορισμό τη Καβάλα.
Πηγή: limniakifoni.gr
Στην κορυφή ενός βουνού στη Λήμνο βρίσκεται ένα γραφικό ξωκλήσι, που είναι μοναδικό στον κόσμο για την αρχιτεκτονική του και ρίσκεται κάτω από μια σπηλιά και δεν έχει στέγη.
Εξωκκλήσι κοντά στο χωριό Ζεματά (περιοχή Θάνος, περ. 4. χλμ. από τη Μύρινα). Κατάλοιπο ενός από τα πολλά μετόχια του νησιού, είναι γνωστό από το 1305, έτος που περιήλθε στην ιδιοκτησία της μονής Μεγίστης Λαύρας, όταν μοναχοί από τον Άγ. Ευστράτιο που ανήκαν στη μονή, εγκαταστάθηκαν στο εξωκκλήσι για να προστατευθούν από επιδρομές Τούρκων. Εντυπωσιακή είναι η θέση του σε δυσπρόσιτη σπηλιά, στην κορυφή του βουνού, ανάμεσα σε επιβλητικά βράχια, θέση που πιθανότατα φιλοξένησε παλαιοχριστιανικό ναό και ερημίτες στη βυζαντινή περίοδο.
Το εξωκκλήσι λειτουργείται κάθε Λαμπροτρίτη, οπότε και μεταφέρεται σ' αυτό η εικόνα της Παναγίας Κακαβιώτισσας, την οποία διατηρεί μια οικογένεια στον Κοντιά. Σύμφωνα με την παράδοση, η εικόνα δόθηκε από τον τελευταίο μοναχό του μετοχίου σε κάποιον ξωμάχο, απόγονοι του οποίου είναι η συγκεκριμένη οικογένεια.
Η ιστορία του
Η Παναγιά, ονομάστηκε Κακαβιώτισσα από το βουνό Κάκαβο στο οποίο βρίσκεται το ξωκλήσι της. Πρόκειται για τη μοναδική παγκοσμίως άσκεπη εκκλησία, η οποία είναι χτισμένη μέσα σε μια σπηλιά. Δε είναι ακριβώς σπηλιά αλλά μια εσοχή που σχηματίζουν τα βράχια. Κάτω από το βραχώδες αυτό μπαλκόνι ασκητές ήδη από τα 1305 επέλεξαν το τόπο του Κάκαβου, για να ασκητέψουν και να δοξολογήσουν την Παναγία. Έχτισαν το ναΐσκο για να λειτουργούνται οι μοναχοί, που ασκήτευαν στις γύρω σπηλιές του βουνού. Κάποτε οι μοναχοί πέθαναν, καινούργιοι ασκητές δεν ήρθαν και ο τελευταίος που έμεινε, αποφάσισε, να εγκαταλείψει τη Λήμνο και να πάει στο Άγιο Όρος.
Πριν φύγει για το όρος, βρήκε ένα Λημνιό από την οικογένεια Μουμτζή, από το Κοντιά, που' χε τη μάντρα του εκεί κοντά και του εμπιστεύτηκε την εικόνα της Παναγίας, το «Ρόδον το αμάραντον». Ο μοχαχός ζήτησε από το βοσκό να ανεβάζει την εικόνα στο ναό κάθε Λαμπροτρίτη για να λειτουργείται. Έπειτα ο ασκητής μπήκε στη θάλασσα, άνοιξε το ράσο του, το οποίο έγινε βάρκα και έφυγε για το Άγιο Όρος. To μετόχι της Παναγίας της Κακαβιώτισσας βρίσκεται κοντά στο ερειπωμένο πια χωριό Ζεματά ή Ζυματά στη περιοχή του Κοντιά, 4 μόλις χιλιόμετρα από τη Μύρινα.
Η Παναγία η Κακαβιώτισσα είναι ένα από τα πολλά παλαιά αγιορείτικα μετόχια της Λήμνου. Το μετόχι είναι γνωστό ήδη από το 1305, έτος που περιήλθε στην ιδιοκτησία της μονής Μεγίστης Λαύρας. Μοναχοί τότε από τον Άγιο Ευστράτιο που ανήκαν στη μονή της Μεγίστης Λαύρας, εγκαταστάθηκαν στη σπηλιά, για να προστατευθούν από τις επιδρομές των Τούρκων.

Εντυπωσιακή είναι η θέση του ναΐσκου. Βρίσκεται μέσα σε δυσπρόσιτη σπηλιά, στις παρυφές του βουνού. Η σπηλιά βρίσκεται σε ιδανική θέση για ερημίτες. Ακόμα και σήμερα σε μια διπλανή μικρή σπηλιά συναντάμε ίχνη ανθρώπων, που πηγαίνουν στη σπηλιά, για να απομονωθούν και να προσευχηθούν. Υπάρχουν κονσέρβες, πνευματικά χριστιανικά βιβλία και στρωσίδια. Το ξωκλήσι λειτουργεί και εορτάζει κάθε Λαμπροτρίτη, όταν οι κάτοχοι της εικόνας την ανεβάζουν στο ναό, για να λειτουργηθεί.
Πηγή: melymnos
Eνα από τα μεγαλύτερα ιερά της χώρας, έκτασης 22 στρεμμάτων, με δύο φάσεις χρήσης, μία αρχαϊκή (7ος-6ος π.Χ. αι.) και μία ελληνιστική (3ος-2ος π.Χ. αι.) και πάνω από 2.500 ειδώλια, έρχεται στο φως στον αρχαιολογικό χώρο της Ηφαιστίας στη Λήμνο.
Οι ανασκαφές ξεκίνησαν και πάλι ύστερα από 30 χρόνια με στόχο να αναδείξουν τον μεγάλο αποθέτη με τα ειδώλια και το μεγάλο ιερό στο κέντρο της αρχαίας πόλης.
«Εγιναν δύο δοκιμαστικές τομές στην κάθετη στρωματογραφία και διαπιστώσαμε ότι η πρώτη φάση χρήσης του ιερού, η αρχαϊκή, ήταν σε βάθος 6 μέτρων από την επιφάνεια και η ελληνιστική σε βάθος 1 μέτρου. Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις μας, αυτό έγινε για λόγους αντιπλημμυρικής προστασίας», δήλωσε στο «Εθνος» ο υπεύθυνος της ανασκαφής, προϊστάμενος της Εφορείας Αρχαιοτήτων Λέσβου, Παύλος Τριανταφυλλίδης, προσθέτοντας ότι στις συνεχόμενες αίθουσες του ιερού βρέθηκαν εξαιρετικά έργα τέχνης, όπως μια ολόκληρη σειρά από πήλινα αγάλματα που παρίσταναν Σειρήνες και Σφίγγες.
Οι αρχαιολόγοι δεν μπορούν να πουν με βεβαιότητα σε ποιον θεό ήταν αφιερωμένο το ιερό της Ηφαιστίας, καθώς τα ειδώλια είναι συνδυασμός πολλών θεοτήτων. Δεν αποκλείουν να είναι στη Μεγάλη Θεά Λήμνο, η οποία ταυτίζεται με την Αρτεμη, ή στον Ηφαιστο, ή στον Απόλλωνα.

Σύμφωνα με τον κ. Τριανταφυλλίδη, η Ηφαιστία, που είναι ένας πολύ σπουδαίος αρχαιολογικός χώρος, δεν έχει αναδειχθεί όπως θα έπρεπε. Ηταν η πρωτεύουσα των Πελασγών και ανασκάφτηκε από την Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή από το 1925 και μετά, ενώ ο αρχαιολογικός χώρος περιλαμβάνει ένα τεράστιο πολυσύνθετο οικοδόμημα, με λαμπρά κτίρια, ανάκτορα, λουτρά και παλαιοχριστιανικές εκκλησίες.
Οι ανασκαφές είχαν «παγώσει» για 30 χρόνια και άρχισαν πάλι τον περασμένο μήνα με χρηματοδότηση της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής. Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Λέσβου σε συνεργασία με την αντίστοιχη Εφορεία της Κύπρου έχουν συντάξει μελέτη -εγκεκριμένη από το υπουργείο Πολιτισμού- με σκοπό να εντάξουν τον αρχαιολογικό χώρο της Ηφαιστίας στο πρόγραμμα διασυνοριακής συνεργασίας Interreg, μαζί με το Αρχαίον Ιδάλιον, στα νοτιοανατολικά της μεγαλονήσου.
Παράλληλα, με την ανάδειξη του μεγάλου ιερού, οι αρχαιολόγοι θα προχωρήσουν την ανασκαφή και στο αρχαίο θέατρο της Λήμνου -στον ίδιο αρχαιολογικό χώρο- δίπλα στο οποίο έχει εντοπιστεί ο αποθέτης του ιερού, που χρονολογείται στον 7ο-6ο π.Χ. αιώνα, καθώς και ένα μεγάλο δημόσιο κτίριο, το οποίο θα διερευνηθεί για πρώτη φορά ανασκαφικά.
Εχουν επίσης βρεθεί πολλές κατοικίες και μια μεγάλη νεκρόπολη με συνεχή χρήση δύο αιώνων, από τον 8ο ως τον 6ο π.Χ. αιώνα. Στις νεκροπόλεις έχουν βρεθεί κατά το παρελθόν όπλα, χρυσά κοσμήματα, πήλινα ειδώλια και αγγεία τοπικής τεχνοτροπίας. Πολλά από τα αντικείμενα μαρτυρούν εμπορικές σχέσεις μεταξύ της Ηφαιστίας με τα νησιά του Αιγαίου και περιοχές της Μακεδονίας
Το αρχαίο θέατρο της Λήμνου θεωρείται ένα από τα αρχαιότερα του ελλαδικού χώρου, καθώς η κατασκευή του τοποθετείται στο τέλος του 5ου ή στις αρχές του 4ου π.Χ. αιώνα και συνδέεται άμεσα με την εγκατάσταση των Αθηναίων στο νησί.
Η ανέγερσή του περιλαμβάνει πέντε οικοδομικές φάσεις, στην αρχαιότερη από τις οποίες -στο τέλος της κλασικής εποχής- ανήκουν οι δέκα πρώτες σειρές εδωλίων από πωρόλιθο, η κυκλική ορχήστρα, η ορθογώνια σκηνή και το σύστημα αγωγών απορροής υδάτων. Στη διάρκεια της ελληνιστικής και της ρωμαϊκής περιόδου το θέατρο δέχτηκε επεκτάσεις και μετασκευές, ενώ αργότερα χτίστηκαν μνημειακά οικοδομήματα δίπλα στους αναλημματικούς τοίχους της παρόδου.
Οπως μας είπε ο κ. Τριανταφυλλίδης, η κατάσταση διατήρησης του αρχαίου θεάτρου, το οποίο ανασκάφτηκε τη δεκαετία του 1990, είναι κακή. Ο χώρος είναι επισκέψιμος, οργανωμένος, αλλά έχει υποστεί φθορές και έχει κατατεθεί ολοκληρωμένη πρόταση της Εφορείας για τη συντήρηση και την ανάδειξή του.
ethnos.gr
Τα οινοποιεία, μέλη της Ένωσης Οινοποιών Αμπελουργών Νήσων Αιγαίου, από την Λήμνο , μέχρι τη Ρόδο , σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την επιβολή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο κρασί ,θα παραμείνουν κλειστά τη Δευτέρα 25/1/2016
Τα οινοποιεία , έχουν βρεθεί σε τρομακτικό αδιέξοδο που ήδη παραλύει τη λειτουργία τους μετά την επιβολή ΕΦΚ στο κρασί. Η κατάσταση, ως έχει, είναι μη αντιμετωπίσιμη και εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους καθώς ένα πιθανό κλείσιμο τους θα έχει μέγιστες συνέπειες στη τοπική οικονομία και όχι μόνο .
Η ελληνική οινοποιία είναι ένας κλάδος, ο οποίος δίνει με αξιώσεις, και παρά το δυσμενές περιβάλλον της κρίσης, τη μάχη της ανταγωνιστικότητας και της βελτίωσης του ελληνικού κρασιού στις ξένες αγορές. Η επιβολή του ΕΦΚ μεταβάλλει τα δεδομένα, οδηγώντας σε εσωστρέφεια και απειλώντας την επιβίωση πολλών οινοποιητικών μονάδων, συνακόλουθα και της αμπελουργίας. Γι αυτό και ο αγώνας για την κατάργηση της απόφασης που τον επέβαλε είναι μονόδρομος.»
Για την ΕΝΟΑΝΑ
Μαίρη Τριανταφυλλοπούλου
Πρόεδρος ΔΣ
Χρίστος Φόνσος
Γενικός Γραμματέας