Η Ευρώπη διανύει τη μεγαλύτερη στρατιωτική και βιομηχανική κινητοποίηση των τελευταίων δεκαετιών. Οι αμυντικές δαπάνες αυξάνονται με ταχύτητα, νέα εργοστάσια ανοίγουν, γραμμές παραγωγής που είχαν εγκαταλειφθεί επανέρχονται σε λειτουργία και οι παραγγελίες για πυρομαχικά, πυροβολικό, τεθωρακισμένα, αντιαεροπορικά συστήματα και drones πολλαπλασιάζονται.

Ωστόσο, σύμφωνα με νέα μελέτη του International Institute for Strategic Studies, η Ευρώπη εξακολουθεί να απέχει αρκετά από το σημείο στο οποίο θα μπορεί να αναλάβει το κύριο βάρος της συμβατικής άμυνάς της χωρίς εκτεταμένη αμερικανική υποστήριξη. Οι αναλυτές του IISS περιγράφουν ουσιαστικά έναν αγώνα δρόμου, όπου από τη μία βρίσκονται η ταχεία αύξηση των στρατιωτικών δαπανών και η αναγέννηση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας και, από την άλλη, οι ελλείψεις που συσσωρεύτηκαν επί δεκαετίες και οι οποίες δεν μπορούν να καλυφθούν μέσα σε λίγα χρόνια.

Άλμα δαπανών

Οι ευρωπαϊκές χώρες του NATO αναμένεται να δαπανήσουν περίπου 638 δισ. δολάρια για την άμυνα μέσα στο 2026. Σε ονομαστικούς όρους, οι δαπάνες αυτές είναι αυξημένες περισσότερο από 90% σε σχέση με την περίοδο πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022. Κατά μέσο όρο, το 36,2% των αμυντικών προϋπολογισμών των ευρωπαϊκών χωρών του NATO πηγαίνει πλέον σε επενδύσεις, αγορές εξοπλισμού και έρευνα και ανάπτυξη, έναντι 24,8% το 2020, που σημαίνει ότι μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων χρησιμοποιείται πλέον για τη δημιουργία πραγματικών στρατιωτικών δυνατοτήτων.

Μεταξύ 2022 και 2025, οι ευρωπαϊκές χώρες του NATO υπέγραψαν συμβάσεις παραγωγής αμυντικού υλικού συνολικής αξίας άνω των 358 δισ. δολαρίων. Την προηγούμενη τετραετία, από το 2018 έως το 2021, το αντίστοιχο ποσό ήταν λίγο πάνω από 132 δισ. δολάρια, μια αύξηση που φτάνει το 171%.

Στο πυροβολικό η μεταβολή είναι ακόμη μεγαλύτερη. Οι συμβάσεις για την παραγωγή συστημάτων πυροβολικού ξεπέρασαν τα 29 δισ. δολάρια μεταξύ 2022 και 2025, έναντι περίπου 3 δισ. την προηγούμενη τετραετία, με αύξηση 867%. Στην επίγεια αεράμυνα και αντιπυραυλική άμυνα οι νέες συμβάσεις ξεπέρασαν τα 51 δισ. δολάρια, παρουσιάζοντας αύξηση 629% σε σχέση με το 2018-2021.

Μια από τις πιο χαρακτηριστικές αλλαγές αφορά τα βλήματα πυροβολικού των 155 χιλιοστών, ένα από τα σημαντικότερα «μαθήματα» του πολέμου στην Ουκρανία. Πριν από τον Φεβρουάριο του 2022, η ευρωπαϊκή παραγωγική δυνατότητα υπολογιζόταν σε περίπου 300.000-400.000 βλήματα τον χρόνο. Σήμερα πιθανότατα ξεπερνά τα 1,6 εκατ. και, εάν υλοποιηθούν τα υπάρχοντα σχέδια, μπορεί να φτάσει τα 3,5 εκατ. ετησίως μέχρι το τέλος της δεκαετίας.

Αδύναμα σημεία

Οι ερευνητές του IISS σχολιάζουν ότι οι νέες παραγγελίες και οι υψηλότεροι προϋπολογισμοί χρειάζονται χρόνο για να μετατραπούν σε μάχιμες μονάδες, αποθέματα πυρομαχικών και δυνάμεις που μπορούν πραγματικά να αναπτυχθούν σε περίπτωση κρίσης. Η Ευρώπη εξακολουθεί να αντιμετωπίζει ελλείψεις σε προσωπικό, πυροβολικό, αεράμυνα, αποθέματα πυρομαχικών, συστήματα αντιμετώπισης drones, μηχανικό, ηλεκτρονικό πόλεμο, διοίκηση και υποστήριξη. Πολλά από τα μεγάλα εξοπλιστικά και στρατιωτικά προγράμματα που βρίσκονται σήμερα σε εξέλιξη θα αποδώσουν πλήρως στις αρχές ή ακόμη και στα μέσα της δεκαετίας του 2030.

Έτσι, με τα σημερινά δεδομένα, το ευρωπαϊκό σκέλος του NATO δύσκολα θα μπορεί πριν από το 2030 να αποτελέσει μόνο του τον βασικό κορμό της συμβατικής άμυνας της ηπείρου χωρίς σημαντική υποστήριξη από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέχρι τότε, η αμερικανική συμβολή παραμένει κρίσιμη σε τομείς όπως η διοίκηση, οι πληροφορίες, τα πλήγματα μεγάλου βεληνεκούς, η αεροπορική και αντιπυραυλική άμυνα, οι στρατηγικές μεταφορές και τα logistics.

Επίσης, ένας σύγχρονος πόλεμος μεγάλης έντασης απαιτεί τη μεταφορά τεράστιων ποσοτήτων καυσίμων, πυρομαχικών, ανταλλακτικών, τεθωρακισμένων και προσωπικού. Απαιτεί επίσης υποδομές ικανές να λειτουργήσουν υπό συνεχή πίεση. Το NATO εξακολουθεί να έχει ελλείψεις στη διανομή καυσίμων προς την ανατολική πτέρυγα, στις δυνατότητες διακομιδής μεγάλου αριθμού τραυματιών, στις στρατηγικές και τακτικές μεταφορές, στη σιδηροδρομική μεταφορά βαρέων τεθωρακισμένων και στις κινητές γέφυρες, σύμφωνα με το IISS.

Επιπλέον, η εξέλιξη της τεχνολογίας δημιουργεί έναν ακόμη τομέα στον οποίο η Ευρώπη, αν και έχει σημαντικές δυνατότητες, παραμένει εξαρτημένη. Η Ευρώπη εξακολουθεί να βασίζεται ξένους προμηθευτές προηγμένου hardware και κυρίως σε αμερικανικές hyperscalers.

Ο ρόλος της Ελλάδας

Με βάση τη μελέτη του IISS, η Ελλάδα έχει μια ιδιαίτερη θέση στη νέα ευρωπαϊκή αμυντική αρχιτεκτονική. Βρίσκεται αφενός μακριά από τη Βαλτική και από τα σημεία όπου το NATO θεωρεί πιθανότερη μια κρίση πολύ μικρής προειδοποίησης, αφετέρου διαθέτει σημαντική χερσαία στρατιωτική ισχύ σε σύγκριση με πολλές μεγαλύτερες ευρωπαϊκές χώρες.

Τα στοιχεία του IISS δείχνουν ότι οι ελληνικές χερσαίες δυνάμεις αριθμούν περίπου 93.500 ενεργά στελέχη το 2026. Πρόκειται για αριθμό ελαφρώς υψηλότερο από την Πολωνία, που εμφανίζεται με 92.100, και μεγαλύτερο από το Ηνωμένο Βασίλειο με 85.100 και την Ισπανία με 75.550. Η Τουρκία παραμένει σε εντελώς διαφορετική κλίμακα, με 263.200 ενεργά στελέχη χερσαίων δυνάμεων.

Το ενεργό προσωπικό των ελληνικών χερσαίων δυνάμεων εμφανίζεται αυξημένο κατά 6,9% σε σχέση με το 2011, όταν στο ίδιο διάστημα αρκετοί μεγάλοι ευρωπαϊκοί στρατοί συρρικνώθηκαν σημαντικά. Η Γερμανία κατά 42,4%, η Τουρκία κατά 39,1%, το Ηνωμένο Βασίλειο κατά 20,3% και η Ιταλία κατά 9,8%.

Σε ό,τι αφορά τα βαρέα μέσα, η Ελλάδα εξακολουθεί να διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα αποθέματα κύριων αρμάτων μάχης στην ευρωπαϊκή πλευρά του NATO, παρότι ο αριθμός τους έχει μειωθεί κατά 15,9% μεταξύ 2011 και 2026.

Στο πυροβολικό και στους πολλαπλούς εκτοξευτές ρουκετών, το IISS καταγράφει για την Ελλάδα αύξηση 7,9% από το 2011 έως το 2026. Τα ελληνικά αποθέματα παραμένουν μεγάλα σε ευρωπαϊκή σύγκριση και, με βάση τα στοιχεία της μελέτης, υπερβαίνουν εκείνα χωρών όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία και η Ισπανία.

Έτσι, το IISS κατατάσσει την Ελλάδα μαζί με την Ιταλία, την Ισπανία και την Τουρκία στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου που μπορούν να προσφέρουν σημαντική πρόσθετη στρατιωτική «μάζα» και βάθος στη νότια πτέρυγα. Τονίζει, ωστόσο, ότι μεγάλο μέρος αυτών των δυνάμεων βρίσκεται μακριά από τη Βαλτική και τον ευρωπαϊκό Βορρά. Για να αποκτήσουν πραγματική αξία σε μια κρίση στην ανατολική πτέρυγα, πρέπει να μπορούν να μετακινηθούν γρήγορα, να υποστηριχθούν, να ενταχθούν σε κοινή διοίκηση και να φτάσουν εγκαίρως στο πεδίο επιχειρήσεων.

Το IISS δεν παραλείπει να σημειώσει ότι η ελληνική συμβολή περιορίζεται σε έναν βαθμό από τη γεωγραφία, τις εθνικές προτεραιότητες και τις εντάσεις με την Τουρκία. Δεν προχωρά σε αναλυτικότερη εξέταση των ελληνοτουρκικών διαφορών, όμως η επισημαίνει ότι τα νέα σχέδια του NATO απαιτούν μεγαλύτερη επιχειρησιακή συνοχή σε μια περιοχή όπου δύο σημαντικοί σύμμαχοι εξακολουθούν να έχουν σοβαρές μεταξύ τους διαφορές.

Η μονάδα του Λαυρίου

Η μελέτη του IISS κάνε ειδική αναφορά στην κοινοπραξία της Czechoslovak Group με τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα για την επανεκκίνηση της παραγωγής TNT στο Λαύριο, με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση μέσω του προγράμματος ASAP. Η σημασία του project καταδεικνύεται από το γεγονός ότι, μέχρι το 2022, υπήρχε μόλις ένας παραγωγός TNT στρατιωτικών προδιαγραφών στην ευρωπαϊκή πλευρά του NATO, η πολωνική Nitro-Chem.

Έτσι, η Ελλάδα τοποθετείται στο διεθνές παραγωγικό δίκτυο της Czechoslovak Group μέσω των ΕΑΣ -με δραστηριότητα που εκτείνεται επίσης στην παραγωγή πυρομαχικών για άρματα και πυροβολικό- ως κομμάτι της προσπάθειας της Ευρώπης να δημιουργήσει ασφαλέστερες παραγωγικές αλυσίδες, να περιορίσει κρίσιμες εξαρτήσεις και να αυξήσει την ικανότητά της να παράγει μεγάλες ποσότητες πυρομαχικών σε περίπτωση παρατεταμένης κρίσης.

Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Δημήτριος Χούπης συμμετείχε στη Σύνοδο της Στρατιωτικής Επιτροπής του NATO στην Κοπεγχάγη, όπου συζητήθηκαν κρίσιμα ζητήματα συλλογικής άμυνας, αποτροπής και ενίσχυσης της επιχειρησιακής ετοιμότητας της Συμμαχίας.

Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Δημήτριος Χούπης συμμετείχε στη Σύνοδο της Στρατιωτικής Επιτροπής του NATO στην Κοπεγχάγη, όπου συζητήθηκαν κρίσιμα ζητήματα συλλογικής άμυνας, αποτροπής και ενίσχυσης της επιχειρησιακής ετοιμότητας της Συμμαχίας, με την ελληνική πλευρά να προβάλλει τον σταθεροποιητικό ρόλο της χώρας μας στην ευρύτερη περιοχή.

Του Χρήστου Μαζανίτη

Η παρουσία της ανώτατης στρατιωτικής ηγεσίας των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων σε κορυφαία διεθνή κέντρα λήψης αποφάσεων αποτελεί πάντοτε ακρογωνιαίο λίθο για την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων και την εδραίωση της γεωστρατηγικής θέσης της χώρας.

Στο πλαίσιο αυτό, κατά το κρίσιμο διήμερο 18 και 19 Σεπτεμβρίου 2026, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Δημήτριος Χούπης έδωσε το παρών στη Σύνοδο της Στρατιωτικής Επιτροπής του NATO, η οποία πραγματοποιήθηκε στην πρωτεύουσα της Δανίας, την Κοπεγχάγη. Η εν λόγω Σύνοδος συγκέντρωσε τους Αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων των κρατών-μελών της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, προσφέροντας ένα ιδανικό βήμα για τη χάραξη της μελλοντικής στρατιωτικής στρατηγικής σε μια περίοδο ιδιαίτερων γεωπολιτικών προκλήσεων.

Οι εργασίες της Συνόδου επικεντρώθηκαν στην πολυδιάστατη αναβάθμιση της συλλογικής άμυνας και στην προσαρμογή των αμυντικών σχεδίων του NATO στις σύγχρονες απειλές. Οι κορυφαίοι στρατιωτικοί ηγέτες αντάλλαξαν απόψεις σχετικά με την ενίσχυση της αποτρεπτικής ικανότητας της Συμμαχίας σε όλα τα πεδία επιχειρήσεων, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη βελτιστοποίηση της ταχείας αντίδρασης και στον συντονισμό των δυνάμεων. Παράλληλα, αναλύθηκαν διεξοδικά τα τρέχοντα ζητήματα ασφαλείας που επηρεάζουν την ευρω-ατλαντική αρχιτεκτονική, υπογραμμίζοντας την αναγκαιότητα για διαρκή επαγρύπνηση, διαλειτουργικότητα και επένδυση σε σύγχρονες τεχνολογίες και αμυντικές υποδομές.

Πέρα από την καθαρά ατζέντα των ολομέλειων συνεδριάσεων, η Σύνοδος στην Κοπεγχάγη λειτούργησε ως καταλύτης για την πραγματοποίηση σημαντικών διμερών επαφών. Μεταξύ άλλων, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στο περιθώριο των εργασιών, συναντήθηκε με τον Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων της Ολλανδίας, Πτέραρχο Onno Eichelsheim. Η συνάντηση αυτή υπογράμμισε τους ισχυρούς δεσμούς και την αγαστή συνεργασία μεταξύ των συμμάχων χωρών, επιτρέποντας την ανταλλαγή τεχνογνωσίας και την εμβάθυνση της διμερούς στρατιωτικής συνεργασίας σε τομείς κοινού ενδιαφέροντος.

Επιπλέον, ο Στρατηγός Δημήτριος Χούπης είχε την ευκαιρία να συναντηθεί με τον Πρέσβη της Ελλάδας στη Δανία, Πληρεξούσιο Υπουργό Α΄ κ. Φραγκίσκο Κωστελλένο, με τον οποίο συζήτησε θέματα ευρύτερου διπλωματικού και στρατηγικού ενδιαφέροντος που άπτονται της ελληνικής παρουσίας στη Σκανδιναβία.

Η ενεργός συμμετοχή της Ελλάδας σε κορυφαίες διαδικασίες του NATO αποδεικνύει στην πράξη τον ρόλο της ως πυλώνα ασφάλειας, σταθερότητας και ειρήνης στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και την Ανατολική Mεσόγειο. Μέσα από τέτοιες κορυφαίες συναντήσεις, οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις διασφαλίζουν ότι η εθνική φωνή ακούγεται ισχυρή, ενισχύοντας ταυτόχρονα το κύρος της πατρίδας μας στο διεθνές στερέωμα και διατηρώντας υψηλότατο επίπεδο ετοιμότητας και επιχειρησιακής συνεργασίας με τους συμμάχους μας.

enikos.gr

Τους διεθνείς προορισμούς που αναζήτησαν καταλύματα οι τουρίστες σε Booking.com, μεταξύ 1 Ιανουαρίου-31 Μαΐου για διακοπές από 1 έως 31 Αυγούστου 2026, αποκαλύπτει η πλατφόρμα.

• Όπως προκύπτει, η Ιταλία είναι ο προορισμός με τις περισσότερες αναζητήσεις από ταξιδιώτες στον κόσμο.
• Η Ελλάδα είναι στην 4η θέση, όσον αφορά τη διερεύνηση για διαμονή τον μήνα που είναι η καρδιά του καλοκαιριού.

Η κατάταξη επιβεβαιώνει την ελκυστικότητα μιας ολοένα και πιο ποικίλης τουριστικής προσφοράς της γειτονικής μας χώρα, που κυμαίνεται από παραλίες έως πόλεις τέχνης και προορισμούς υπαίθρου.

Χώρες με τις περισσότερες διεθνείς αναζητήσεις για Αύγουστο

• Ιταλία
• Ισπανία
• Γαλλία
• Ελλάδα
• Κροατία
• Γερμανία
• Πολωνία
• Πορτογαλία
• ΗΠΑ
• Ηνωμένο Βασίλειο

Ιταλικοί προορισμοί με τις περισσότερες διεθνείς αναζητήσεις για Αύγουστο

• Απουλία
• Σικελία
• Σαρδηνία
• Βένετο
• Τοσκάνη
• Εμίλια-Ρομάνια
• Καμπανία
• Τρεντίνο Άλτο Άντιτζε
• Λιγουρία
• Λάτσιο

«Η Ιταλία ξέρει πώς να ανταποκριθεί στις επιθυμίες όσων αναζητούν στις διακοπές ένα ρομαντικό ηλιοβασίλεμα, περιπέτεια, μια πόλη τέχνης ή αξέχαστη νυχτερινή ζωή. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι γίνεται ο αγαπημένος προορισμός για διεθνείς ταξιδιώτες», σχολίασε ο Alessandro Callari, Περιφερειακός Διευθυντής Ιταλίας της Booking.com.

Σύνταξη: tourismtoday.gr

Η Ελλάδα εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πώς θα εξελιχθεί ο θερινός τουρισμός. Ωστόσο, νέα στοιχεία για τη Μεσόγειο δείχνουν ότι η χώρα αποκτά σημαντικές δυνατότητες επιμήκυνσης της τουριστικής περιόδου, με αιχμή τον πολιτισμό, τις εμπειρίες, τις αεροπορικές συνδέσεις και τις χαμηλότερες τιμές εκτός σεζόν.

Σύμφωνα με την έκθεση «Seasonality Trends & Opportunities in the European Mediterranean» της Mabrian, η οποία παρουσιάστηκε στο Seasonality Summit του Ρίμινι, η Ελλάδα εμφανίζει δείκτη εξάρτησης από το καλοκαίρι 72,9%, έναν από τους υψηλότερους στη Μεσόγειο, πίσω μόνο από την Κροατία (79,1%).

Αντίθετα, η Ισπανία και η Πορτογαλία εμφανίζουν πιο ισορροπημένη κατανομή της τουριστικής ζήτησης μέσα στο έτος. Ειδικότερα, η Ισπανία καταγράφει δείκτη εξάρτησης από το καλοκαίρι 52,8%, ενώ η Πορτογαλία 54,5%, ποσοστά αισθητά χαμηλότερα από το 72,9% της Ελλάδας.

Αυτό σημαίνει ότι οι δύο χώρες καταφέρνουν να κατανέμουν την τουριστική ζήτηση πιο ομοιόμορφα κατά τη διάρκεια του έτους, περιορίζοντας την υπερσυγκέντρωση επισκεπτών στους μήνες Ιούνιο – Αύγουστο.

Πού διακρίνονται Ισπανία και Πορτογαλία

Η εικόνα αυτή αποτυπώνεται και στα επιμέρους στοιχεία της έκθεσης. Η Πορτογαλία, για παράδειγμα, διατηρεί ισχυρή τουριστική δραστηριότητα κατά το φθινόπωρο και τον χειμώνα, χάρη στον city break τουρισμό, τη γαστρονομία και το ήπιο κλίμα, ενώ η Ισπανία αξιοποιεί σε μεγαλύτερο βαθμό τα πολιτιστικά γεγονότα, τα συνέδρια και τις αεροπορικές συνδέσεις χαμηλής περιόδου. Παράλληλα, η Ισπανία παρουσιάζει αύξηση 5,4% στη διαθέσιμη αεροπορική χωρητικότητα για τη χαμηλή περίοδο του 2026, ενώ η Πορτογαλία διατηρεί επίσης θετική εικόνα στις αεροπορικές συνδέσεις, κυρίως μέσω παραδοσιακών αερομεταφορέων.

Αντίστοιχα, οι δύο χώρες έχουν αναπτύξει ισχυρό χαρτοφυλάκιο εμπειριών εκτός θερινής αιχμής. Στην Ισπανία κυριαρχούν οι πολιτιστικές δραστηριότητες, η νυχτερινή ζωή και οι γαστρονομικές εμπειρίες, ενώ στην Πορτογαλία ενισχύονται οι εμπειρίες γύρω από τη γαστρονομία, τις οικογενειακές δραστηριότητες και τον ήπιο παραθαλάσσιο τουρισμό καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου.

Αλλαγή τάσης στην Ελλάδα – Οι ευκαιρίες

Η μελέτη καταγράφει, ωστόσο, σαφείς ενδείξεις αλλαγής τάσης στην ελληνική τουριστική αγορά. Κατά τη χειμερινή περίοδο (Ιανουάριος – Μάρτιος 2025), οι ταξιδιώτες που επιλέγουν την Ελλάδα προέρχονται κυρίως από την εγχώρια αγορά, η οποία αντιπροσωπεύει το 41,2% των κρατήσεων ξενοδοχείων, ενώ ακολουθούν η Τουρκία με 60,3% και το Ισραήλ με 76,9%, καταγράφοντας ιδιαίτερα ισχυρή παρουσία στη χαμηλή περίοδο.

Σε επίπεδο καταλύματος, οι περισσότεροι χειμερινοί επισκέπτες επιλέγουν ξενοδοχεία τριών αστέρων, ενώ οι Ισραηλινοί εμφανίζουν υψηλότερη προτίμηση σε μονάδες τεσσάρων αστέρων, σε ποσοστό 48%. Παράλληλα, τα ζευγάρια αποτελούν τη βασική κατηγορία ταξιδιωτών στην Ελλάδα κατά τη χαμηλή περίοδο, με ποσοστό 49% στους επισκέπτες από το Ισραήλ και 49% συνολικά στους βασικούς χειμερινούς επισκέπτες, ενώ οι οικογένειες εμφανίζουν μικρότερη αλλά αξιοσημείωτη παρουσία, κυρίως από την Τουρκία (39,8%).

Αντίστοιχα, κατά τη φθινοπωρινή περίοδο (Οκτώβριος – Δεκέμβριος 2025), ενισχύεται αισθητά η παρουσία ταξιδιωτών από τη Γερμανία και τη Γαλλία. Η εγχώρια αγορά διατηρεί ισχυρό μερίδιο 43,7%, ενώ οι Γερμανοί ταξιδιώτες φτάνουν το 49,1% και οι Γάλλοι το 56,4% στις κρατήσεις που σχετίζονται με την Ελλάδα κατά τη χαμηλή περίοδο.

Το φθινόπωρο παρατηρείται επίσης στροφή προς πιο ποιοτικά καταλύματα, καθώς περίπου οι μισοί επισκέπτες επιλέγουν ξενοδοχεία τεσσάρων αστέρων: 50,7% για τους Γερμανούς και 44,3% για τους Γάλλους επισκέπτες. Τα ζευγάρια παραμένουν η κυρίαρχη ταξιδιωτική κατηγορία, με ποσοστά που ξεπερνούν το 47%, ενώ ενισχύεται και η παρουσία οικογενειακών ταξιδιών. Τα στοιχεία αυτά αποτυπώνουν τη σταδιακή μετατροπή της Ελλάδας σε προορισμό «δεύτερης περιόδου» μετά την αιχμή του καλοκαιριού, με αυξανόμενη ζήτηση για ταξίδια εμπειρίας, πολιτισμού και city break εκτός της παραδοσιακής θερινής σεζόν.

Κλειδί οι αεροπορικές συνδέσεις

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία για τις αεροπορικές συνδέσεις. Για το διάστημα Οκτωβρίου – Δεκεμβρίου 2026, η Ελλάδα καταγράφει αύξηση 10,7% στη διαθέσιμη αεροπορική χωρητικότητα, το υψηλότερο ποσοστό μεταξύ των βασικών μεσογειακών ανταγωνιστών. Οι μεγαλύτερες αυξήσεις προέρχονται από το Ισραήλ (+54,3%) και τη Γερμανία (+19,7%), ενώ ανοδικά κινούνται και οι συνδέσεις με το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιταλία.

Η έκθεση αποδίδει σημαντικό ρόλο και στις παραδοσιακές αεροπορικές εταιρείες, καθώς το 75% της χαμηλής περιόδου στην Ελλάδα στηρίζεται σε δίκτυα legacy carriers και όχι αποκλειστικά σε low-cost πτήσεις. Αυτό θεωρείται κρίσιμο για τη διατήρηση σταθερής συνδεσιμότητας και εκτός καλοκαιριού.

Στο πεδίο των τιμών, η Ελλάδα εμφανίζεται ιδιαίτερα ανταγωνιστική. Οι τιμές ξενοδοχείων κατά τη χαμηλή περίοδο (Ιανουάριος – Μάρτιος) είναι έως και 57,7% χαμηλότερες σε σχέση με το καλοκαίρι στα ξενοδοχεία πέντε αστέρων, ενώ συνολικά η μέση μείωση φτάνει το 24,6%. Το στοιχείο αυτό δημιουργεί, σύμφωνα με τους αναλυτές, σημαντικό πλεονέκτημα για city breaks, γαστρονομικό τουρισμό και ταξίδια εμπειρίας.

Παράλληλα, ο πολιτισμός και οι βιωματικές δραστηριότητες αναδεικνύονται σε βασικό «όπλο» της χώρας. Στην Ελλάδα, οι πιο δημοφιλείς δραστηριότητες σχετίζονται με τον πολιτισμό, τις αγορές, τη νυχτερινή ζωή και τη γαστρονομία, ενώ οι διεθνείς επισκέπτες δείχνουν αυξημένο ενδιαφέρον για πολιτιστικές και γαστρονομικές εμπειρίες σε σχέση με τους εγχώριους ταξιδιώτες.

Η έρευνα επισημαίνει ακόμη ότι η διοργάνωση εκδηλώσεων εκτός αιχμής μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός επιμήκυνσης της τουριστικής περιόδου. Στην Ελλάδα, το 72,5% της συμμετοχής σε εκδηλώσεις καταγράφεται εκτός θερινής κορύφωσης, γεγονός που αποδεικνύει ότι υπάρχει ήδη δυναμική για ανάπτυξη συνεδριακού, πολιτιστικού και αθλητικού τουρισμού καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου.

ot.gr

Το 40% της συνολικής απασχόλησης αντιμετωπίζει σοβαρή απειλή αυτοματοποίησης- Απότομος και άνισος ο κίνδυνος

Με την ΟΤΟΕ να είναι η πρώτη ομοσπονδία εργαζομένων στην Ελλάδα, που πρόσφατα έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου, για μαζικές απώλειες θέσεων εργασίας από την εξάπλωση της τεχνητής νοημοσύνης, το πρόβλημα μπορεί να μην είναι τόσο μακρινό, όσο αρχικά φαίνεται. 

«Τα συστήματα που βασίζονται σε αλγοριθμικές λειτουργίες, οφείλουμε να διέπονται από πλήρη διαφάνεια και δυνατότητα ουσιαστικής ανθρώπινης παρέμβασης σε οποιοδήποτε επίπεδο και αν λαμβάνουν χώρα. Κάθε απόπειρα υποκατάστασης της ανθρώπινης κρίσης ή δημιουργία αδιαφανών μηχανισμών λήψης αποφάσεων, βρίσκεται εκτός θεσμικού πλαισίου και θα αντικρουστούν», τόνισε στην αιχμηρή ανακοίνωσή της η ΟΤΟΕ, για ενδεχόμενα φαινόμενα απομάκρυνσης προσωπικού ελληνικών τραπεζών, λόγω του AI. 

Τελικά κινδυνεύουν εργαζόμενοι να… αντικατασταθούν από την τεχνητή νοημοσύνη; Και αν ναι ποια επαγγέλματα στην Ελλάδα απειλούνται περισσότερο;

Απότομος και άνισος κίνδυνος 

Σε μελέτη του Ινστιτούτου Εργασίας (ΙΝΕ) ΓΣΕΕ επισημαίνεται ότι «η δομή της ελληνικής οικονομίας  δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου ο αντίκτυπος της τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να είναι απότομος και άνισος». 

Ακόμη, στη μελέτη αναφέρεται ότι πάνω από το 40% της συνολικής απασχόλησης συγκεντρώνεται σε επαγγέλματα που αντιμετωπίζουν υψηλό κίνδυνο αυτοματοποίησης, ενώ μόλις το 28% κατατάσσεται σε επαγγέλματα χαμηλού κινδύνου και περίπου το 32% βρίσκεται στη μεσαία κατηγορία κινδύνου.

Από τα δεδομένα προκύπτει ότι η απασχόληση σε επαγγέλματα γραφείου, καθώς και στον τομέα των πωλήσεων και των υπηρεσιών, διατρέχει σημαντικό κίνδυνο αυτοματοποίησης.

Επίσης, σημειώνεται ότι σημαντικό ποσοστό εργαζομένων σε χειρωνακτικές εργασίες στην παραγωγή και στη μεταποίηση αντιμετωπίζει ιδιαίτερα υψηλό κίνδυνο.

Καταιγιστικές αλλαγές 

Την ίδια ώρα, οι εργαζόμενοι καλούνται να προσαρμόζονται με καταιγιστικό ρυθμό - το ένα τρίτο των ερωτηθέντων βίωσε 15 σημαντικές αλλαγές μόνο τον τελευταίο χρόνο - και οι επιπτώσεις γίνονται εμφανείς στην ευεξία τους, τη διαύγεια, τη δέσμευσή τους και τον φόρτο εργασίας, σύμφωνα με έκθεση της Deloitte. 

Επίσης, καθώς το AI ενσωματώνεται όλο και περισσότερο στη διαδικασία προσλήψεων, την αξιολόγηση απόδοσης και τη λήψη καθημερινών αποφάσεων, οι οργανισμοί κινούνται με ταχύτητα, όχι όμως πάντα με τις ανάλογες δικλείδες ασφαλείας. Για παράδειγμα, το 60% των ανώτατων στελεχών χρησιμοποιεί το AI στη λήψη αποφάσεων, ωστόσο μόλις το 5% δηλώνει ότι το διαχειρίζεται αποτελεσματικά, γεγονός που αναδεικνύει σημαντικά κενά σε επίπεδο λογοδοσίας, όπως αναφέρει η Deloitte.

Το θετικό σενάριο 

Στο θετικό σενάριο έρευνα του ManpowerGroup, επισημαίνει ότι παρά τη ραγδαία τεχνολογική πρόοδο, περίπου το ένα τρίτο των εργοδοτών θεωρεί ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να αντικαταστήσει κρίσιμες ανθρώπινες δεξιότητες.

Ειδικότερα, αναφέρονται η ηθική κρίση (33%), η προσωποποιημένη εξυπηρέτηση πελατών (31%), η διαχείριση ομάδας (30%), η επικοινωνία (27%) και η στρατηγική σκέψη (27%). 

Στην έρευνα, αναφέρεται ακόμη ότι οι εργαζόμενοι που κατανοούν πώς εφαρμόζεται σήμερα η τεχνητή νοημοσύνη στον ρόλο και στον κλάδο τους, και μπορούν να προτείνουν ώριμες, πρακτικές εφαρμογές της, αποκτούν σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στην αγορά εργασίας.

ΔΗΜ. ΚΥΡ.  sofokleousin.gr