Ο μικρός Γιώργος έχει μπει από μικρός... στα βάσανα. Αν και 8 ετών πλέον, το αγόρι ακούει από πολύ μικρή ηλικία τις ιστορίες που του εξιστορούσε ο παππούς του, Μιχάλης Αρβύθης, ο οποίος είχε υψώσει τη σημαία στα Ίμια το 1996 μαζί με τον δήμαρχο. Γεννημένος στην Κάλυμνο, ο Γιώργος, επισκέπτεται συχνά την ακριτική Ψέριμο, όπου πλέον ζει μόνιμα ο παππούς του.

Η Ψέριμος είναι ένα μικρό νησί των Δωδεκανήσων ανάμεσα στην Κάλυμνο και την Κω. Όπως δήλωσε στο enikos.gr ο πατέρας του Γιώργου, Σεβαστός Κορφιάς, ο παππούς συνηθίζει να παίρνει μαζί τον εγγονό και να ανεβαίνουν στο υψηλότερο σημείο του νησιού, για να βεβαιωθούν ότι πάντα κυματίζει η γαλανόλευκη σημαία. "Ήταν όνειρο του παππού να μάθει στα εγγόνια του την αξία της σημαίας" υπογράμμισε.

 https://www.enikos.gr/society/767426/o-8chronos-giorgos-ypsonei-ti-simaia-sto-ypsilotero-simeio-tis-ak

Σήμερα, εορτάζεται στη Ρόδο και σε όλα τα νησιά της Δωδεκανήσου η 73η επέτειος της Ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα. Ο εορτασμός λόγω των περιοριστικών μέτρων που ισχύουν για τον κορονοϊό γίνεται για πρώτη φορά χωρίς παρελάσεις και πολιτιστικές εκδηλώσεις όπως γινόταν τα προηγούμενα χρόνια. Η 7η Μαρτίου του 1948 αποτελεί ιστορικό ορόσημο για τα νησιά της Δωδεκανήσου. Είναι η μέρα που τα νησιά μας, τελευταίος κρίκος στην αλυσίδα της εθνικής ολοκλήρωσης, γίνονται πλέον αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνικού κράτους. Για να φτάσουμε στην Ενσωμάτωση και στην 7η Μαρτίου 1948, χρειάστηκαν αγώνες και θυσίες από τον, επί πολλά χρόνια, σκλαβωμένο δωδεκανησιακό λαό.

Ποια είναι η ιστορία του Μιχάλη Αρβύθη

Στις 25 Ιανουαρίου 1996, ο δήμαρχος Καλυμνίων Δημήτρης Διακομιχάλης μεταβαίνει στα Ίμια, που βρίσκονται εντός των Διοικητικών Ορίων του Δήμου Καλυμνίων και υψώνει την ελληνική σημαία. Τον Δήμαρχο συνοδεύουν, ο Διοικητής του ΑΤ Καλυμνίων Γ. Ριόλας και οι Μιχάλης Αρβύθης και ο Θεόφιλος Μιλάτος, χειριστές του ταχυπλόου σκάφους με το οποίο μετέβησαν στα Ίμια.

Ο διοικητής του Α.Τ Καλύμνου Γεώργιος Ριόλας (Αστυνόμος Β' τότε) στην κατάθεσή του περιέγραψε ως εξής την μετάβαση στα Ίμια: «Ο καιρός ήταν αρκετά ψυχρός, είχε συννεφιά και η θάλασσα είχε ελαφρύ κυματισμό, καθώς επικρατούσε νοτιάς 5-6 μποφόρ.(...) Συζητώντας όλοι μας εν πλω με τον Δήμαρχο, ως παρέα που ήμασταν, μας ανέπτυξε το σκεπτικό της επίσκεψής του ως Δημάρχου στα Ίμια, δεδομένου ότι αυτά ανήκουν ανέκαθεν στη διοικητική περιφέρεια του Δήμου Καλυμνίων. Ήθελε με την επίσκεψή του αυτή να αναδείξει και τονίσει τόσο τη Δημοτική, όσο και την Ελληνική κυριαρχία επ’ αυτών, το ενδιαφέρον του Δήμου για τις νησίδες ως προς την ανάγκη αξιοποιήσεώς τους με την κατασκευή έργων, εξωκκλησίων, μονάδων ιχθυοκαλλιεργειών κ.λ.π. βοηθητικών οικημάτων για τους ψαράδες της Καλύμνου. Επιπλέον συμφωνούσε με τις επισημάνσεις των ατόμων που μας είδαν στην ιχθυόσκαλα ότι επιβαλλόταν να τονισθεί και στα Ίμια η Ελληνική κυριαρχία με το να φέρουν την Ελληνική Σημαία, όπως ήδη είχε συμβεί με τη μέριμνα του Δήμου και των στρατιωτικών Αρχών στα πέριξ νησιά, ώστε να μη φαίνονται εγκαταλειμμένα και να μη διεκδικούνται από την Τουρκία. Συνεχίσαμε την πορεία μας και εντωμεταξύ είδα τον προαναφερόμενο Θεόφιλο Μιλάτο που επιβιβάσθηκε και αυτός στο ταχύπλοο και μας συνόδευε, να δένει με σπάγκο τα δύο ξύλινα πηχάκια, κάνοντάς τα ένα πρόχειρο κοντάρι – ιστό και να δένει σ’ αυτό τη μία Σημαία. Η άφιξη στην Ανατολική νησίδα των Ιμίων Περί ώρα 13.15΄ περίπου της Πέμπτης 25 Ιανουαρίου 1996, φθάσαμε στα Ίμια. Είδα ότι πρόκειται για δύο (2) σχεδόν μακρόστενες και χαμηλού ύψους (15 – 20 μέτρων) βραχώδεις νησίδες (κυριολεκτικώς βραχονήσια, με ελάχιστο χορταράκι και λίγα θυμαράκια και αχινόποδα), η κάθε μία μεγέθους περίπου ενός ποδοσφαιρικού γηπέδου. Απέχουν η μία της άλλης περί τα 150 μέτρα περίπου. Δεν βρήκαμε εκεί άλλα άτομα, αλλά είδαμε στη δυτική πλευρά να περνά σε κοντινή απόσταση και με νότια κατεύθυνση το περιπολικό σκάφος του Πολεμικού ναυτικού μας «ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ», ενώ στην Μικρασιατική πλευρά και σε απόσταση περί τα 1,5 ναυτικά μίλια διακρίναμε κάποιο τουρκικό πολεμικό σκάφος, να πλέει και αυτό με νότια κατεύθυνση. Ο ορίζοντας ήταν αρκετά θολός λόγω της υγρασίας, αλλά διακρίνονταν -διαγράφονταν αρκετά καθαρά οι απέναντι Μικρασιατικές ακτές και οι προς τα εκεί ευρισκόμενες λοιπές νησίδες. Ο κ. ΑΡΒΥΘΗΣ προσέγγισε το ταχύπλοό του προς αποβίβασή μας σε σχετικά προσβάσιμο βράχο της ανατολικής νησίδας και συγκεκριμένα στην βόρεια πλευρά της, που ήταν σχετικά υπήνεμη. Ο Δήμαρχος Καλυμνίων, δηλαδή ο Δημήτρης ΔΙΑΚΟΜΙΧΑΛΗΣ, επιχείρησε να πηδήξει 1ος στον βράχο. Όμως, επικρατούσε αρκετός κυματισμός, η θάλασσα πιτσιλούσε τα βράχια, ενώ είναι και αρκετά υπέρβαρος. Για τους λόγους αυτούς φοβήθηκε και ματαίωσε την πρόθεσή του, διότι κινδύνευε ή να τσακισθεί στα βράχια ή να καταλήξει στη θάλασσα. Την ίδια δυσκολία και φόβο είχε και ο κ. Μιλάτος, ενώ ο Αρβυθής έπρεπε να πλοηγεί το σκάφος του, καθώς υπήρχε κίνδυνος να τσακισθεί στα βράχια. Για τους λόγους αυτούς, κανείς από τους τρεις τους δεν τολμούσε να πηδήξει στον βράχο της νησίδας. Σκεφθήκαμε να αποχωρήσουμε για να επιστρέψουμε στην Κάλυμνο, αλλά ο Δήμαρχος δεν συμφώνησε. Είπε πως «ήταν κρίμα να φύγουμε από τα Ίμια, χωρίς να ανεβούμε έστω για λίγο σ’ αυτά, να δούμε το περιβάλλον τους». Κατόπιν αυτών, εγώ που είμαι αθλητικός και ευκίνητος, πήδηξα από το ταχύπλοο στον βράχο και το κράτησα κοντά στον βράχο με το σχοινί που μου πέταξαν. Έτσι, ένας – ένας, αποβιβάσθηκαν στη νησίδα αυτή και οι τρεις τους. Αφού ο κ. Αρβυθής ασφάλισε με άγκυρα το ταχύπλοό του κοντά στα βράχια της ακτής, κινηθήκαμε να ανεβούμε και οι τέσσερις μας στο πιο ψηλό σημείο της νησίδας. Ανεβαίνοντας, είδαμε 10 – 15 γίδια, τα οποία φοβήθηκαν από την παρουσία μας και έτρεξαν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Επίσης είδαμε στην απέναντι νησίδα να υπάρχουν ακόμη 15 – 20 γίδια. Όλα αυτά ανήκαν, όπως ανέφερα στην αρχή, στον γνωστό μου κτηνοτρόφο της Ψερίμου, τον κ. Αντώνη Βεζυρόπουλο».

Σε εγρήγορση και με την προσοχή στραμμένη σε όλη την έκταση από τον Εβρο μέχρι το Καστελλόριζο παραμένει η Αθήνα, μετά και μια σειρά κινήσεις που εξετάζονται προσεκτικά. Από την Αθήνα παρατηρούν με ενδιαφέρον τρία συγκεκριμένα γεγονότα.

Πρώτον, την αποστολή του «Τσεσμέ» στο Αιγαίο σε ημερομηνίες παρόμοιες με εκείνες που, το 1987, ο πλους του «Πίρι Ρέις» είχε οδηγήσει σε ελληνοτουρκική κρίση. Η χρησιμοποίηση του «Τσεσμέ» γίνεται ξεκάθαρα αντιληπτή ως διπλωματικός συμβολισμός για τις προθέσεις της Αγκυρας παρά ως κάποια ουσιαστική κίνηση. Αλλωστε, οι υδρογραφικές έρευνες στα διεθνή ύδατα δεν είναι παράνομες.

Δεύτερον, την ύποπτη προσάραξη φορτηγού πλοίου υπό σημαία Σιέρα Λεόνε που καταγράφηκε την περασμένη Πέμπτη στην Ψέριμο, σε ένα σημείο που δεν θεωρείται επικίνδυνο για τη ναυσιπλοΐα, μάλιστα χωρίς ιδιαίτερα κακές καιρικές συνθήκες (έπνεαν άνεμοι τεσσάρων μποφόρ). Τις ανησυχίες για πιθανή προβοκάτσια, ανάλογη με εκείνη που οδήγησε στο επεισόδιο των Ιμίων το 1996, ενέτεινε η αρχική άρνηση του Αζέρου πλοιάρχου να ζητήσει βοήθεια από τις ελληνικές Αρχές. Την ελληνική προσοχή κέντρισε το γεγονός ότι, αμέσως μετά την προσάραξη και το σήμα κινδύνου από το τουρκικών συμφερόντων πλοίο, έσπευσε τουρκική ακταιωρός στην περιοχή, εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων. Ωστόσο, η εγρήγορση του Λιμενικού Σώματος και η συνεννόηση με όλες τις αρμόδιες πλευρές (του Πολεμικού Ναυτικού συμπεριλαμβανομένου) οδήγησαν στην αποχώρηση των Τούρκων.

Τελικά το πρόβλημα λύθηκε μέσω της πλοιοκτήτριας εταιρείας, καθώς το πλοίο, με φορτίο άνω των 3.000 τόνων τσιμέντου, μεταφέρθηκε μέσω δύο ελληνικών ρυμουλκών, από την περιοχή στα βορειοανατολικά της Ψερίμου, στα ανοιχτά μεταξύ Κω και Καλύμνου, όπου και αναμένεται να γίνουν οι απαραίτητες εργασίες ώστε να σταματήσει η εισροή υδάτων. Υπενθυμίζεται ότι η Ψέριμος βρίσκεται λίγα μίλια νότια των Ιμίων και περιλαμβάνεται στην κατηγορία των νησιών που η Αγκυρα εντάσσει στη θεωρία των «γκρίζων ζωνών».

Το τρίτο γεγονός είναι η άσκηση «Γαλάζια Πατρίδα» που εκτείνεται σε όλη διάρκεια της τρέχουσας εβδομάδας (έως και τις 7 Μαρτίου), εν ολίγοις επικαλύπτοντας όλες τις ημερομηνίες που σε αρχικό επίπεδο η Αθήνα είχε δώσει στην Αγκυρα ως πιθανές για την επανάληψη των διερευνητικών επαφών.

Αν και η Αθήνα δημοσίως τάσσεται υπέρ της διατήρησης των συνθηκών διαλόγου και επανάληψης των διερευνητικών με την Τουρκία, δεν εθελοτυφλεί. Είναι απολύτως σαφείς οι προσπάθειες της Τουρκίας να συντηρήσει την ένταση στο Αιγαίο, αλλά και να κρατήσει υψηλούς ρητορικούς τόνους, σε μια προσπάθεια να ενοχοποιήσει την Ελλάδα σε περίπτωση αποτυχίας των διερευνητικών. Φαίνεται πως σκοπός είναι να περάσει και ο Μάρτιος, και η προγραμματισμένη Σύνοδος Κορυφής της Ε.Ε., όπου ουδείς στην Αθήνα αναμένει οποιαδήποτε σοβαρή απόφαση για την Τουρκία. Αν και η Αθήνα παραμένει προσηλωμένη στην ανάγκη να επιλυθούν τα προβλήματα μέσω της διπλωματίας, προετοιμάζεται και για το ενδεχόμενο αναθέρμανσης της κρίσης μετά την άνοιξη.

Σημειώνεται, τέλος, ότι ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας συνομίλησε χθες με τον ομόλογό του της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη για την άτυπη πενταμερή για το Κυπριακό. Επίσης, διπλωματικές πηγές εξέφραζαν χθες την ικανοποίηση της ελληνικής πλευράς για το πρόσφατο ψήφισμα του ολλανδικού κοινοβουλίου για τη γενοκτονία των Αρμενίων, στο οποίο γίνεται ρητή αναφορά και σε θύματα Ελληνες Ποντίους. Οι πηγές ανέφεραν ότι το εν λόγω ψήφισμα υιοθετήθηκε με συντριπτική πλειοψηφία, καθώς το καταψήφισαν μόνο 3 βουλευτές του φιλοτουρκικού κόμματος DENK, μία μόλις ημέρα πριν κλείσει το ολλανδικό κοινοβούλιο ενόψει των εκλογών της 17ης Μαρτίου.

Πηγή: kathimerini.gr

Βασίλης Νέδος

Ένα φορτηγό πλοίο προσάραξε στην Ψέριμο, το μικρό νησί που βρίσκεται απέναντι από την Κω.

Σύμφωνα με πληροφορόες, το πλοίο προσάραξε στην πλευρά του νησιού που «βλέπει» την Τουρκία. Στο σημείο έσπεσυσαν σκάφη του λιμενικού.

Ευτυχώς δεν έχει τραυματιστεί κανείς από το πλήρωμα.

Ερώτηση στον Υπουργό Υγείας κατέθεσε ο Πρόεδρος της «Ελληνικής Λύσης» Κυριάκος Βελόπουλος για τη στελέχωση του Αγροτικού Ιατρείου Ψερίμου.

Δείτε τη σχετική ερώτηση:

Μια δυσάρεστη εικόνα αντίκρυσαν χτες στην περιοχή της Ψερίμου κάτοικοι, οι οποίοι αμέσως έτρεξαν για να δώσουν βοήθεια στο άτυχο θηλαστικό, το οποίο όμως ήταν ήδη νεκρό.

Το θαλάσσιο ρεύμα μετέφερε στις ακτές του νησιού το δελφίνι, που στο στόμα του είχε κομμάτια από δίχτυα και ειδοποιήθηκε το Λιμεναρχείο Καλύμνου, το οποίο προέβη στις απαραίτητες ενέργειες.

Είναι ένα υπαρκτό πρόβλημα αυτό που συμβαίνει όχι μόνο με τα δελφίνια αλλά και με άλλα θαλάσσια όντα, όπως φώκιες και χελώνες, που κατά καιρούς βρίσκονται νεκρά είτε επειδή έχουν μπλεχτεί σε δίχτυα, είτε επειδή πυροβολήθηκαν, ενώ σε πολλά βρίσκονται πλαστικά στο στομάχι τους.

Οι φωτογραφίες και οι πληροφορίες αναρτήθηκαν στον ομάδα της “Φιλοζωικής Καλύμνου” από την Ελένη Πασχάλη.

Πηγή: palmostiskalymnou.blogspot.com