Με την υπ’ αρίθμ. 693/2018 απόφαση «βόμβα» που εξέδωσε το Γ’ Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, αναιρέθηκε η υπ’ αρίθμ. 43/2016 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου με την οποία τέθηκαν εν αμφιβόλω οι ισχυρισμοί του Ελληνικού Δημοσίου για το ιδιοκτησιακό καθεστώς των ακινήτων της Μεγίστης.
Το Ανώτατο Ακυρωτικό δικαστήριο, κάνοντας δεκτούς τους ισχυρισμούς που ανέπτυξε για λογαριασμό του Ελληνικού Δημοσίου η εκπρόσωπος του νομικού συμβουλίου του Κράτους κ. Μαρία Ελευθερίου, έκρινε συγκεκριμένα ότι το Μονομελές Εφετείο Δωδεκανήσου, με την ως άνω απόφαση του, που αποτέλεσε «μπούσουλα» σε ποινικές και αστικές δίκες που ακολούθησαν, παραβίασε ευθέως και πλαγίως το Οθωμανικό Δίκαιο και συγκεκριμένα τον Οθωμανικό νόμο περί γαιών αλλά και 4 διατάξεις του Κτηματολογικού Κανονισμού της Δωδεκανήσου.
Διέταξε δε την επανάληψη της δίκης στο Εφετείο Δωδεκανήσου με άλλη σύνθεση, ενώ ήδη το Ελληνικό Δημόσιο με κλήση του προσδιόρισε την επανεξέταση της υπόθεσης για την 5η Απριλίου του 2019.
Η Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου ισχυρίζεται συγκεκριμένα ότι μετά το 1932, χρονολογία έναρξης εφαρμογής του Ιταλικού Αστικού Κώδικα, αναγνωρίζεται ο θεσμός της χρησικτησίας μετά από τριακονταετή συνεχή δημόσια ειρηνική και αναμφίβολη νομή του κτήματος ακόμη και για δημόσια ακίνητα από το 1947 και λόγω τροποποίησης του Ιταλικού Αστικού Κώδικα, ο ως άνω χρόνος περιορίζεται στην εικοσαετία υπέρ του νομέως ο διαδρομών χρόνος πριν την 01-01-1932 αφού στο Οθωμανικό κράτος δεν αναγνωριζόταν ο θεσμός της χρησικτησίας.
Η συμπεριφορά αυτή είχε καταγγελθεί ότι παραβιάζει τα όρια του Κράτους Δικαίου…
«Και ενώ εμείς οι κάτοικοι της περιοχής ζούμε ξεχασμένοι από το κοινωνικό κράτος δικαίου, με ρυθμούς ανάπτυξης ασύγκριτα πιο αργούς από την ηπειρωτική Ελλάδα και ιδιαίτερα τα αστικά κέντρα, η πολιτεία και οι υπηρεσίες της, μας θυμούνται ξαφνικά για να μας ενημερώσουν πως τα σπίτια μας και οι περιουσίες μας δεν μας ανήκουν αλλά είναι ιδιοκτησία του κράτους», είχε αναφέρει μεταξύ άλλων σε επιστολή διαμαρτυρίας του, στον πρώην πρωθυπουργό κ. Αντώνη Σαμαρά, ο δήμαρχος Μεγίστης κ. Π. Πανηγύρης, που τελεί σε αργία.
Με την υπ’ αρίθμ. 43/2016 τελεσίδικη απόφασή του, το Μονομελές Εφετείο Δωδεκανήσου είχε κρίνει αφενός ότι επιτρέπεται η χρησικτησία ακινήτων του δημοσίου στην Μεγίστη εφόσον αποδεικνύεται ότι υπάρχει διαρκής νομή, κατοχή και εκμετάλλευση τους πριν το έτος 1949, όταν άρχισε να ισχύει ο νόμος περί προστασίας δημοσίων κτημάτων, ενώ περαιτέρω δέχεται ότι στα ακίνητα εντός του οικισμού δεν έχει δικαιώματα το Ελληνικό Δημόσιο.
Το Ελληνικό Δημόσιο ισχυρίστηκε ότι στην νήσο (Μεγίστη), επειδή ο ιδιώτης δεν μπορεί να αποδείξει νόμιμα ότι έχει ιδιοκτησία, τεκμαίρεται ότι αυτή είναι ιδιοκτησία του Ελληνικού Δημοσίου.
Η θέση αυτή στηρίζεται σε ερμηνεία της Συνθήκης των Παρισίων, που επικυρώθηκε με το Ν.Δ. 423/1947 στο άρθρο 14 της οποίας ορίζεται ότι «Η Ιταλία εκχωρεί εις την Ελλάδα εν πλήρει κυριαρχία τας νήσους της Δωδεκανήσου τα κατωτέρω απαριθμούμενας, ήτοι: Αστυπάλαιαν, Καστελόριζον, ως και τας παρακείμενας νησίδας».
Το Μονομελές Εφετείο Δωδεκανήσου είχε κρίνει ωστόσο ότι η «πλήρης κυριαρχία» δεν ταυτίζεται με την έννοια της ιδιοκτησίας, επομένως το ενάγον με την παραπάνω συνθήκη δεν απέκτησε την κυριότητα επί ολοκλήρου του νησιού, αλλά σε συγκεκριμένα ακίνητα που αποτελούν την δημόσια και ιδιωτική του περιουσία, όπως αυτά αναφέρονται στο Παραρτημα της εν λόγω Συνθήκης, χωρίς να σχετίζεται αυτό με το εμπράγματο δικαίωμα της ιδιοκτησίας.
Διαφορετική θεώρηση της σχέσης μεταξύ των εννοιών αυτών (και απόπειρα ταύτισης τους) από την οποία εκκινεί εμμέσως πλην σαφώς το Ελληνικό Δημόσιο, θα είχε ως αποτέλεσμα το άτοπο να χάνεται η κυριαρχία του ελληνικού κράτους, σε περίπτωση που κάποιος αλλοδαπός αποκτήσει ακίνητο σε ελληνικό έδαφος, ο οποίος στη συνέχεια, επικαλούμενος την ιδιοκτησία του, θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι ελλείπουσας της κυριαρχίας του ελληνικού κράτους στο ακίνητο του, δεν δεσμεύεται λ,χ. από τις πολεοδομικές διατάξεις.
Η ερμηνεία συνεπώς της Συνθήκης, όπως έκρινε το Εφετείο Δωδεκανήσου, δεν μπορεί, να είναι αυτή, στην πραγματικότητα δε, όταν τίθεται ζήτημα κυριότητας στη μη δορυάλωτη Δωδεκάνησο, δεν θα πρέπει να θεωρείται υφιστάμενο άνευ ετέρου το τεκμήριο κυριότητας του ελληνικού δημοσίου, για τους λόγους που αναφέρθηκαν, με την προϋπόθεση πάντως, να πρόκειται για ακίνητο επί του οποίου να μπορούν να ασκηθούν υλικές πράξεις.
Πηγή:www.dimokratiki.gr
Στις 28 Σεπτεμβρίου 2018, ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Δημήτρης Βίτσας, βρέθηκε στο Καστελλόριζο, στο πλαίσιο του 2ου Συμπόσιο Διεθνούς Δικαίου και Διεθνούς Πολιτικής στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο «Ρόδος- Καστελλόριζο».
Μέχρι πριν αφιχθεί ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής στο νησί, μαζί με τους υπολοίπους υψηλούς καλεσμένους, στο Καστελλόριζο τριγυρνούσαν περίπου 60 μετανάστες που έφτασαν από τα απέναντι τουρκικά παράλια και που απομακρύνθηκαν άρον-άρον, λίγο πριν από την άφιξη του κ. Βίτσα.
Κι ενώ οι προβολείς έπεσαν στο Καστελλόριζο, τα προβλήματα κρύφτηκαν κάτω από το χαλί, για να μην «χαλάσουν» την εικόνα του Συμποσίου. Όταν τα φώτα έσβησαν, τα προβλήματα επανήλθαν.
Όπως καταγγέλλουν στην «δ», κάτοικοι του νησιού οι περίπου 60 μετανάστες απομακρύνθηκαν από το νησί και έτσι κατά την ημέρα των εργασιών του Συμποσίου, στο οποίο παραβρέθηκαν εκτός από τον υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής και τον δήμαρχο Ρόδου, ο πρέσβης, Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στο Συμβούλιο της Ευρώπης, Διευθυντής του Ευρωπαϊκού Κέντρου Έρευνας και Κατάρτισης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και πρώην γενικός γραμματέας του υπουργείου Εξωτερικών κ. Στέλιος Περράκης και οι καθηγητές συμμετέχοντες του Συμποσίου, κανείς δεν είδε την πραγματική κατάσταση που επικρατεί εκεί.
Οι εργασίες του Συμποσίου, έγιναν στην αίθουσα πολιτιστικών εκδηλώσεων του Δήμου Μεγίστης και οι συμμετέχοντες αναχώρησαν το απόγευμα για τη Ρόδο. Ωστόσο τα προβλήματα του νησιού, που έχει τη δική του ξεχωριστή σημασία για τη χώρα, δεν λύθηκαν.
Λίγες μέρες μετά την παρουσία του υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής, οι 15 μετανάστες που βρίσκονται σήμερα εκεί εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν προβλήματα σίτισης και στέγασης στο νησί και κοιμούνται όπου βρουν, μέχρι κάποιος από τις αρμόδιες υπηρεσίες να ενδιαφερθεί για την μεταφορά τους.
Δομή φιλοξενίας των μεταναστών που εξακολουθούν να φθάνουν εκεί δεν υπάρχει, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι αυτοί, (όπως φαίνεται στις φωτογραφίες που δημοσιεύει σήμερα η «δ») μη έχοντας πού να στραφούν να κοιμούνται στις ξαπλώστρες και «κατασκηνώνουν» μέσα στον οικισμό, χωρίς κανείς να φροντίζει για την διασφάλιση ανθρωπίνων συνθηκών διαβίωσης, πλην μερικών κατοίκων που κι εκείνοι όμως έχουν φτάσει στα όριά τους.
Οι κάτοικοι ζητούν να δημιουργηθεί ένας χώρος υποδοχής όπου θα πραγματοποιούνται οι προβλεπόμενοι έλεγχοι και στη συνέχεια, να προωθούνται στη Ρόδο ή στον Πειραιά με το επόμενο πλοίο της γραμμής, προκειμένου να μην μένουν στο νησί όπου κανείς δεν μπορεί να τους εξασφαλίσει ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης.
«Ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής ήρθε στο νησί μας, αλλά δεν ασχολήθηκε με το φλέγον θέμα των μεταναστών που τριγυρνούν στο νησί, χωρίς να έχουν πού να κοιμηθούν και πού να φάνε αυτοί οι άνθρωποι. Δεν αρκούν οι επισκέψεις αστραπή στο νησί μας των πολιτικών. Επιτέλους πρέπει να ασχοληθούν ουσιαστικά με τα προβλήματα του Καστελλορίζου, όχι να τα κρύβουν κάτω από το χαλί όσο γράφουν οι κάμερες», λέει στη «δ» κάτοικος του νησιού.
Αναφορά στον εισαγγελέα για τα ανεπιτήρητα κατσίκια
Την ίδια ώρα σε μείζον εξελίσσεται το πρόβλημα με τα ανεπιτήρητα κατσίκια στο νησί, που τείνουν να ξεπεράσουν σε πληθυσμό τους μόνιμους κατοίκους, δημιουργώντας πλείστα όσα προβλήματα.
Ο κ. Στράτος Αμύγδαλος, επιχειρηματίας του νησιού, ετοίμασε αναφορά προς την Εισαγγελία για το συγκεκριμένο πρόβλημα που έχει λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, την οποία κοινοποιεί σε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς.
Ειδικότερα στην αναφορά του, την οποία υπογράφουν 70 μόνιμοι κάτοικοι του νησιού, αναφέρονται τα εξής:
«Αξιότιμε κύριε Εισαγγελέα,
Είμαι κάτοικος Μεγίστης και δραστηριοποιούμαι στο νησί ως ξενοδόχος.
Εδώ και αρκετά χρόνια, παρατηρείται το φαινόμενο να κυκλοφορούν ελεύθερα μέσα στον οικισμό Μεγίστης ερίφια, τα οποία οι ιδιοκτήτες τους έχουν αφήσει ανεπιτήρητα. Αυτό το καλοκαίρι ο αριθμός των ανεπιτήρητων εριφίων που κυκλοφορούν ελεύθερα στον οικισμό έχει αυξηθεί σημαντικά, με αποτέλεσμα αγέλες κατσικιών, να εισέρχονται σε κήπους, και να κατατρώνε λουλούδια, δενδρύλλια και ό,τι άλλο βρίσκουν μπροστά τους, να καταστρέφουν περιφράξεις και περιουσίες εν γένει. Τις τελευταίες ημέρες κυκλοφορούν και αγελάδες εντός του οικισμού!
Τούτο έχει ως αποτέλεσμα, την πρόκληση τεράστιας ζημιάς στους ιδιοκτήτες οικιών στο Καστελλόριζο, ημεδαπών, Ευρωπαίων αλλά και Αυστραλών, κυρίως όμως την πρόκληση σοβαρότατου πλήγματος στον τουρισμό του νησιού που αποτελεί την μόνη πηγή εσόδων για εμάς.
Περιττό να αναφέρουμε ότι στην Μεγίστη, δεν έχει χορηγηθεί καμία άδεια κατασκευής σταβλικών εγκαταστάσεων, σε κτηνοτρόφους και ότι σύμφωνα με το άρθρο 17 παρ. 2 του Ν. 4056/2012 ο Δήμος μας υποχρεούται να μεριμνά για την περισυλλογή, μεταφορά, φύλαξη, διατροφή και διατήρηση των ανεπιτήρητων παραγωγικών ζώων μέχρι την εκποίηση ή σφαγή τους κατά τον νόμο.
Με την παρούσα αναφορά ζητούμε την επέμβασή σας, προκειμένου να κινητοποιηθούν όλες οι αρμόδιες υπηρεσίες, έτσι ώστε να επιλυθεί άμεσα το ζήτημα, αλλά και να αποδοθούν οι δέουσες ευθύνες στους ιδιοκτήτες των εριφίων και αγελάδων που αφήνουν τα ζώα τους να κυκλοφορούν ανεπιτήρητα και να καταστρέφουν περιουσίες».
Να σημειωθεί ότι η αναφορά επρόκειτο να υποβληθεί στην εισαγγελία της Ρόδου την περασμένη Δευτέρα, ωστόσο λόγω του απαγορευτικού δεν έχει φτάσει ακόμα στον προορισμό της.