Από το 2014, έχουν αποχωρήσει 16 Επίτροποι της Ευρωπαϊκής Ενωσης, εξακολουθούν, ωστόσο, να λαμβάνουν τους μισθούς τους, προκειμένου να μην... ενταχθούν σε κάποιον ανταγωνιστικό οργανισμό.

Στη λίστα των 16 βρίσκεται το όνομα και της Μαρίας Δαμανάκη, όπως αναφέρει η γερμανική εφημερίδα Die Zeit.

Το ποσό που λαμβάνει ο καθένας είναι τουλάχιστον 8.330 ευρώ το μήνα. Όπως αναφέρει η γερμανική εφημερίδα, τα συγκεκριμένα στελέχη έχουν ήδη προσληφθεί σε υψηλές θέσεις εταιρειών, με μεγάλες απολαβές, ως μάνατζερ.
Εκτός της Μαρίας Δαμανάκη και της Κύπριας Ανδρούλλα Βασιλείου, στη λίστα υπάρχουν ονόματα όπως του Βέλγου Κάρελ ντε Γκουχτ, ο οποίος καταλαμβάνει θέση στο εποπτικό συμβούλιο της εταιρείας χάλυβα ArcelorMittal και της εταιρείας τηλεπικοινωνιών Proximus, ενώ ανάλογες θέσεις έχουν εξασφαλίσει πολλοί ακόμα.
Η λίστα με τους Επιτρόπους που εξακολουθούν να επιβαρύνουν το «ταμείο» της ΕΕ:
Χοακίν Αλμούνια Αμάν, Ισπανία
Λάζλο Αντόρ, Ουγγαρία
Τόνιο Μποργκ, Μάλτα
Ντατσιάν Τσιόλος, Ρουμανία
Μαρία Δαμανάκη, Ελλάδα
Κάρελ Ντε Γκουχτ, Βέλγιο
Γιάτσεκ Ντομινίκ, Πολωνία
Στέφαν Φούλε, Τσεχία
Κόνι Χέντεγκααρντ, Δανία
Σίιμ Καλάς, Εσθονία
Γιάνουζ Λεβαντόφσκι, Πολωνία
Φερντινάντο Νέλι Φερότσι, Ιταλία
Αντρίς Πίεμπαλγκς, Λετονία
Γιάνεζ Ποτότσνικ, Σλοβενία
Αλγκιρντάς Σεμέτα, Λιθουανία
Ανδρούλλα Βασιλείου, Κύπρος

imerisia.gr

Αποκαλυπτικά στοιχεία για τις απαιτήσεις των δανειστών στα Εργασιακά, περιλαμβάνει η έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής.

Σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης, η τρόικα στις διαπραγματεύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη, ζητά μεταξύ άλλων κατάργηση των τριετιών – προσαυξήσεων λόγω εμπειρίας στους μισθούς του ιδιωτικού τομέα, επικράτηση των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών και αύξηση του ποσοστού επιτρεπόμενων ομαδικών απολύσεων από 5% σε 10%. Οι δανειστές ζητούν την εφαρμογή στην Ελλάδα ενός μοντέλου «Δανίας» με ευελιξία στην αγορά εργασίας και αποκαλύπτει το υπόμνημα που κατέθεσαν οι εκπρόσωποι των τεσσάρων θεσμών στην Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων για τα εργασιακά, εντός του καλοκαιριού και πριν από την σύνταξη του οριστικού πορίσματος.

Ο κατώτατος μισθός θα πρέπει να παραμείνει στη δικαιοδοσία του κράτους και μάλιστα γυμνός από προσαυξήσεις λόγω εμπειρίας (ωριμάνσεις – τριετίες). Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, από το 2017 ο κατώτατος μισθός θα πρέπει να αποτελείται από ένα μοναδικό ποσό αναφοράς, χωρίς να περιλαμβάνει τα επιδόματα ωρίμανσης.

Οπως αναφέρεται στην έκθεση: «Οι θεσμοί υποστηρίζουν την επέκταση του πεδίου των επιχειρησιακών συμβάσεων (μισθοί και απασχόληση) διότι βοηθούν τις επιχειρήσεις να προσαρμοστούν σε περιόδους οικονομικής δυσχέρειας ή προσαρμογής. Η μεταρρύθμιση των συλλογικών διαπραγματεύσεων συμβάλλει, σύμφωνα με τους θεσμούς, στην ευελιξία των επιχειρήσεων προκειμένου να προσαρμόσουν το εργασιακό κόστος μέσω των τιμών και όχι μέσω των απολύσεων.

Στην περίπτωση που οι διαπραγματεύσεις αποτυγχάνουν, θα πρέπει να υπάρχει δυνατότητα προσφυγής τόσο των εργοδοτών όσο και των εργαζομένων. Σε κάθε περίπτωση κατά τη διαδικασία της διαιτησίας θα λαμβάνονται υπόψιν οικονομικά κριτήρια που αφορούν στην εκάστοτε επιχείρηση, αλλά και τη γενικότερη κατάσταση που επικρατεί στον κλάδο των επιχειρήσεων, που συμμετέχουν στην διαδικασία διαιτησίας. Η δυνατότητα μονομερούς προσφυγής, σύμφωνα με τους θεσμούς, θα συνεχίζει να υφίσταται.

Ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα ήταν προϊόν διμερούς διαπραγμάτευσης μεταξύ των κοινωνικών εταίρων. Εφεξής όμως θα αποφασίζεται από το κράτος και από το 2017 και μετέπειτα θα αποτελεί ένα μοναδικό ποσό αναφοράς χωρίς να περιλαμβάνει τα επιδόματα ωρίμανσης. Ο κατώτατος μισθός θα πρέπει να αναπροσαρμόζεται έτσι ώστε να συμβάλλει στην αύξηση της απασχόλησης και στην μείωση της ανεργίας, ενισχύοντας ταυτόχρονα την αύξηση της ανταγωνιστικότητας.

Ομαδικές απολύσεις

Ως προς τις ομαδικές απολύσεις οι θεσμοί κρίνουν απαραίτητη την κατάργηση των περιορισμών και την αύξηση του ποσοστού του ορίου των απολύσεων από 5% σε 10%. Με αυτή την πρακτική μειώνονται οι κίνδυνοι μαζικής ανεργίας, όπως συνέβη στις επιχειρήσεις Ηλεκτρονική, Softex και Sprider, όπου εκατοντάδες εργαζόμενοι έχασαν την εργασία τους.

Για το συνδικαλιστικό νόμο, οι θεσμοί υποστηρίζουν ότι δεν έχουν πραγματοποιηθεί αλλαγές στη δομή και την οργάνωση των συνδικάτων, στην εξασφάλιση της εκπροσώπησης όλων των εργαζομένων, καθώς και την εφαρμογή της «ανταπεργίας» («lockout»). Τέλος, επισημαίνουν ότι θα ήταν χρήσιμη η δημιουργία μιας πλατφόρμας ηλεκτρονικής καταγραφής των μελών των συνδικάτων που θα μείωνε τη γραφειοκρατία και θα καταπολεμούσε πρακτικές εκμετάλλευσης.

Οι κύριοι στόχοι της μεταρρύθμισης είναι η δημιουργία κινήτρων για προσλήψεις, η διευθέτηση του χρόνου εργασίας, η μείωση του μη μισθολογικού κόστους μέσω της καταπολέμησης της αδήλωτης απασχόλησης, αλλά και της ενίσχυσης των ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης, έτσι ώστε να ενσωματωθούν οι άνεργοι στην αγορά εργασίας ενισχύοντας με αυτόν τον τρόπο την απασχολησιμότητα.

Σύμφωνα με το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής, το ζητούμενο της μεταρρύθμισης των εργασιακών είναι η ευελιξία αλλά με την προστασία των εργαζόμενων, η οποία όμως δεν θα πρέπει να είναι υπέρμετρη γιατί δημιουργούνται στρεβλώσεις. Το δυστύχημα για την Ελλάδα είναι ότι το περιβόητο «ευρωπαϊκό κεκτημένο» που επικαλείται συχνά- πυκνά ο υπουργός Εργασίας έχει υποστεί δραματικές αλλαγές στα χρόνια της κρίσης, ακόμα και σε χώρες με παραδοσιακό δίχτυ ασφαλείας, όπως η Γαλλία.

Κι επειδή η μείωση της απασχόλησης και η αύξηση της ανεργίας δεν είναι… ουρανοκατέβατες αλλά συνυφασμένες με την κρίση, η ευρωπαϊκή πολιτική που προσπάθησε αρχικά να απορυθμίσει την αγορά εργασίας συνδέοντας την ευελιξία με την κοινωνική προστασία, αποτυγχάνοντας παταγωδώς στράφηκε στην ευελιξία με ασφάλεια της απασχόλησης, δηλαδή στο «flexinsurance», όπου ο εργοδότης καλείται να συμβάλει στην κοινωνική προστασία των εργαζομένων αναλογικά με το βαθμό ευελιξίας της σύμβασης εργασίας.

Ημερησία

Το σπαστό ωράριο είναι η νέα μόδα της εργασιακής ζούγκλας που έχει κατακλυστεί από ευέλικτους, κακοπληρωμένους ή και απλήρωτους εργαζομένους.

Αλυσίδες γνωστών πολυκαταστημάτων, μακριά από το κέντρο της Αθήνας (π.χ. αεροδρόμιο, εθνική οδό), απαιτούν από τους υπαλλήλους να δουλεύουν 4 ώρες το πρωί και 4 το απόγευμα.

Οπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι, για 400 ευρώ μισθό είναι υποχρεωμένοι να μένουν στη δουλειά από το πρωί έως το βράδυ, καθώς είναι δαπανηρό και εξοντωτικό να πηγαινοέρχονται καλύπτοντας τόσο μεγάλη απόσταση. Ενδεικτική των συνθηκών γαλέρας που επικρατούν κυρίως στον κλάδο του τουρισμού και επισιτισμού είναι η καταγγελία μάγειρα που δούλεψε την τουριστική περίοδο σε γνωστό ξενοδοχείο της Ζακύνθου.

«Δηλαδή πώς γίνεται», αναρωτιέται, «ξενοδοχείο 5 αστέρων που χρεώνει το δωμάτιο 600 ευρώ το βράδυ να αρνείται να καταβάλει τα επιδόματα και τις ημέρες άδειας που δικαιούνται οι υπάλληλοι; Δεν μπορώ να καταλάβω πώς απέξω είναι super lux, όλο βιτρίνα και από μέσα βρίσκονται άτομα που ουσιαστικά δουλεύουν τζάμπα. Επίσης, θέλω να αναφέρω για τις ατελείωτες ώρες υπερωρίας. Eνώ είχαμε συμφωνήσει για 8-9 ώρες το πολύ, 7ήμερο εννοείται, κατέληξα να εργάζομαι από 13 έως και 15 ώρες ημερησίως και μάλιστα με σπαστό ωράριο - που ούτε και γι' αυτό είχαμε μιλήσει. Ούτε κουβέντα βεβαίως για την πληρωμή των υπερωριών. Οι κύριοι που έχουν το ξενοδοχείο έχουν άλλα τρία στη Ζάκυνθο και σκοπεύουν μέχρι την επόμενη σεζόν να ολοκληρώσουν την κατασκευή ενός ακόμη. Και όλα αυτά εις βάρος των απλήρωτων και κακοπληρωμένων εργαζομένων».

Η τακτική που ακολουθούν το τελευταίο διάστημα οι εργοδότες είναι η εξής: δηλώνουν τους υπαλλήλους στο σύστημα «Εργάνη» για μερική απασχόληση με μισό ασφάλιστρο προκειμένου να αποφύγουν το τσουχτερό πρόστιμο στην περίπτωση που οι έλεγχοι εντοπίσουν αδήλωτους εργαζομένους. Μπορεί να τους δηλώσουν ακόμα και για εκ περιτροπής απασχόληση μία ώρα την εβδομάδα, ενώ στην πραγματικότητα εργάζονται πλήρες 8ωρο. Αν μυριστούν έλεγχο, υποβάλλουν τροποποιητική ωραρίου στην «Εργάνη» ακόμα και εκ των υστέρων πληρώνοντας μικρό πρόστιμο.

«Μη ρωτάτε πού γίνεται αυτό, ρωτήστε πού δεν γίνεται αυτό», σχολιάζουν συνδικαλιστές της ΓΣΕΕ, οι οποίοι αναφέρουν ότι οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης με τους φτωχούς εργαζομένους των 400 ευρώ είναι πλέον ο κανόνας, ιδίως στον επισιτισμό και το εμπόριο.

Την αύξηση των ευέλικτων μορφών απασχόλησης την τελευταία διετία επιβεβαιώνουν και τα στοιχεία του συστήματος «Εργάνη» για τον Σεπτέμβριο. Οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης τη διετία 2015-2016 έσπασαν το φράγμα του 50% και ξεπέρασαν την πλήρη απασχόληση.

Ειδικότερα, την περίοδο Ιανουάριος - Σεπτέμβριος 2015 οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης αντιστοιχούσαν στο 51,50% έναντι 48,50% της πλήρους απασχόλησης. Την αντίστοιχη περίοδο του 2016 τα ποσοστά των ευέλικτων μορφών απασχόλησης διευρύνθηκαν ακόμη περισσότερο, φτάνοντας στο 53,38%. Αντίστοιχα τα ποσοστά της πλήρους απασχόλησης υποχώρησαν περαιτέρω στο 46,62%.
Πηγή: newmoney